zondag 27 april 2014

Verslapen



Vanochtend heb ik me verslapen. Ik werd net op tijd wakker om te zien dat ik te laat was voor de wekelijkse rit met de rondtollertjes.
Ik ben uit bed gestapt met toch wel een gevoel dat ik beter mijn wekker had kunnen zetten. Maar ik had het niet gedaan, omdat ik de laatste dagen chronisch tekort had geslapen na 2 nachtdiensten.
Aan de ontbijttafel bleek dat de een naar de sportschool en de ander naar een racefietstraining zou gaan. De rest sliep nog een kater weg van koningsdag.
Die fietstraining begon om 10 uur en ik mocht wel meerijden zei hij.
De fietstraining is georganiseerd door iemand van WFTC. De bedoeling is dat je leert hoe je in een groep kunt rijden.  Eerst behendigheidsoefeningen, bochten maken, instructies over je helm, bandje vervangen en later rijden in een waaier. De nadruk ligt op het fietsen zonder de medeweggebruikers tot last te zijn.
Rick had al wat lessen gehad. Ik was wel benieuwd hoe die lessen zouden zijn en dus …. hoepela, fietskleren aan en op pad.
Bij de poort aangekomen bleek dat er geen les was wat eigenlijk wel logisch was zo net na koningsdag.
Dus gingen we zelf een rondje rijden. De racefietsers staan de laatste tijd slecht in het nieuws. Connie Vertegaal heeft laatst een pleidooi geschreven in de krant voor ons clubje.
Je merkt met tochten dat mensen negatief reageren op een groep fietsers.
Rijden keihard door waar het eigenlijk niet kan en steken soms weleens een dikke vinger op.
Ik probeer daarom als ik op mijn racefiets rij zoveel mogelijk mensen te groeten. Vooral op zondagmorgen en dat deed ik dus vandaag ook weer.
Op het rondje door West-Friesland moet ik zeggen dat ik vandaag een hoge score had.
Van de 30 mensen die ik groette groetten er 25 terug.
Het was een mooi rondje met zoonlief. We reden aardig door en zagen mooie velden met best nog veel koppen van tulpen die de kopmachine hadden weggekopt of kopjeonder waren gegaan. Ik genoot van het ritje en voerde het tempo lekker op. Gelukkig maar, want zo waren we op tijd terug voor de bui die de rest van de dag bleef vallen.  

donderdag 24 april 2014

geluksmomentjes: Buurman is jarig!!


Appeltaartrondeeltje


appeltaart eten bij buurman
lekker appeltaart met slagroom
we genieten van dit moment
appeltaart eten bij buurman
buurman is vandaag jarig
en dat is appeltaart met slagroom waard
lekker appeltaart met slagroom
appeltaart eten bij buurman

woensdag 23 april 2014

breien




oho wat leuk om samen met een groep meiden te breien.
De sliert met bolletje is gepunnikt door de enige man van het groepje.
We zijn trots dat het ons gelukt is dit project precies op tijd klaar te hebben.
Want Liesbeth kreeg deze zelfsamenmetzijnallengemaakte muts van de mutsenclub.

dinsdag 22 april 2014

het tegeltje





Deze foto die ik gebruikte bij het gedichie over de Ronde van Noord-Holland vraagt natuurlijk wel om uitleg.
Hier volgt het verhaal.

Liesbeth werd tot grote verbazing van de doctoren toch nog jarig dit jaar en eerste paasdag vierde ze dat thuis in het gezin.
Maar tweedepaasdag vierde ze haar 50ste verjaardag, want het leek haar zo leuk om 50 te worden. Ik weet uit eigen ervaring dat dat heel leuk is.
Dus vierde ze haar 50ste, samen met Bernhard die niet van verjaardagen houdt en dus op zijn verjaardag op vakantie was.
We mochten geen kadootje kopen, maar wel wat maken.
Ons groepje had een kaart die we op de training lieten bekladderen door leden van de club. Ieder schreef er wat in. Om zoveel mogelijk mensen te benaderen had ik de kaart mee in mijn rugtasje tijdens de Ronde van Noord-Holland, de rit die ik ooit ook samen met Lies had gereden. Onderweg kwam het idee naar boven om de kaart te laten stempelen. Dus bij de stempelposten stempelden ze ook deze kaart. Op de voor en de achterkant en in het midden, overal een stempeltje. Zo stond op het einde van de rit van 160 kilometer voldoende stempels op de kaart voor een tegeltje.
Een tegeltje winnen is ook niet kopen, dus probeerde ik met deze kaart een tegeltje te bemachtigen voor de 50jarige. We waren bijna de laatsten die binnenkwamen en dus waren de rozen al op. Helaas voor ons, maar er lag nog wel een stapeltje tegeltjes.
Dus ik naar de tegeltjesmevrouw met de kaart. Vol trots liet ik hem zien en ik stak mijn hand al uit naar dat felbegeerde tegeltje......pats. Haar grote hand viel op het kleine stapeltje tegeltjes. Ze schreef nog wel met een gulle lach op de kaart: van harte!  Monique Hoorn start/ finish.
Met een lach als een boer met kiespijn liep ik met gebogen hoofd bij het tafeltje weg.

Maar toen hoorde ik de stem van onze oersterke, reusachtige  voorrijder van onze groep. Hij leverde zijn stempelkaart in en bij het aanreiken van het tegeltje die hij wel mocht hebben wees hij het af. Ik draaide me met een ruk om en zei tegen hem dat hij hem aan moest pakken. Ik denk dat ik wel heel dwingend zei, want die reus pakte het tegeltje aan en gaf hem zonder pardon aan mij. En zo konden we Lies toch een tegeltje geven.




Voetbalfans

In ons gezin is sport erg belangrijk. Wim doet aan Jiu Jitsu en de kinderen gingen na de zwemlessen op judo. Het zwemmen werd bijgehouden bij de gezellige plaatselijke zwemvereniging.
Een keer in de week op zaterdagavond zat ik, de moeder van het gezin, op het bankje aan de rand van het zwembad. De jongens zwommen een uurtje en mochten daarna nog even spelend zwemmen in de laatste baan. Dat was een mooi begin van de zaterdagavond. Daarna hadden we honger en aten alle pannen leeg en genoten vervolgens van ons plekkie op de bank.
Woensdagmiddag trainden de jongens  Judo in de sportschool. Wim gaf ook les in jiu jitsu en was en is veel te vinden in de sportschool.
Ik liep mijn rondjes over de paden van Zwaag en deed aan conditietraining en nu loop ik bij de atletiekvereniging.
 We woonden achter de voetbalvelden van Zwaag, maar we hadden er helemaal niets mee. Studiosport werd niet aangezet op zondag en de spelregels van voetbal zitten niet gedrukt in de hersenen van onze zonen.
Marc kwam een keer thuis van school en vertelde dat ze begonnen waren met een sportproject.
“En mam”, vertelde hij,” ik heb een handtekening gekregen van een voetballer.
Kenneth Perez, die speelt bij asss.”
Wist hij veel dat het AZ was.
Laatst was er een actie van Amstel en kon je kaartjes winnen voor de finalewedstrijd in de cuyp.
En wie wint die 3 entreekaartjes….. ja hoor onze voetbaldeskundige Marc.
Hij schreef dit in een app en ik vertelde aan een kennis dat Marc naar een wedstrijd mocht kijken van AJAX tegen “nec Zwolle”. Ik werd uitgelachen, want het is pec Zwolle
Het was een legendarische wedstrijd die hij met zijn vrienden meegemaakt heeft. Vuurwerk op het veld, Stillegging van de wedstrijd, de toespraak van Edwin van der Sar en AJAX die verslagen werd in de bekerfinale door pec Zwolle, wat niemand had verwacht.
Hij heeft genoten hoor en ook zijn vrienden die hij meenam. Ze vonden het wel vervelend dat hij op een heel spannend moment in de wedstrijd waarbij zij hun adem inhielden begon te roepen dat hij op de reclameborden de naam zag staan van het bedrijf in kantoorartikelen waar hij op zaterdag werkt.
Deze mama keek deze keer naar een hele wedstrijd en dat is uniek, want ik zat bijvoorbeeld met de finale van het WK op de fiets omdat het toen zo lekker rustig was op de weg.
We sporten veel, maar zijn in ogen van heel veel vrienden sportbarbaren!!





maandag 21 april 2014

rode stappers

hallo rode schoen,

hang je lekker?
Ja heerlijk rode laars.
ze wiebelt ook met me heen en weer
Dat voelt zo lekker in mijn hakje
waar ga je heen rode laars?

ach rode schoen,
overal en nergens
ik ben van de ceremoniemeesteres
dus van hot naar her
van buiten en naar binnen
ik stamp me het rambam
weet niet welke kant mijn volgende stap nou weer opgaat.
en af en toe doet ze weer een woordje
en sta ik daar voor die hele groep te trappelen

nou ik blijf hier nog even lekker hangen geloof ik
Ze is nu heel rustig
dat is ze altijd als ze mij aanheeft
want ik knel nogal
en ik ben hoog in de hak
normaal loopt ze op sportschoenen
halve marathons en zo
maar met mij zit ze het liefste
of ze schopt me uit en lig ik weer voor pampus op de grond

Nou dat is jammer voor je zeg
ik loop heel wat af
en dat vind ik geweldig leuk
net voelde ik nog dat heerlijke gras onder mijn zool
en nu loopt ze alweer met mij weeeeeeg

Oh dag laars, tot de volgende keer
oh ze is alweer weggelopen
jammer nou
ga ik maar weer genieten van het gewiebel
wiebel wiebel wiebel


zondag 20 april 2014

geluksmomentjes: gelukkige moeder


Eerste paasdag 20 April 2014.

Wim en ik gaan even een stukje fietsen.
Op het wijzenddijkje zien we dit tafereeltje.
Een gezinnetje op een weiland met lang gras en.....tulpen.
De tulpen staan her en der in het gras en in allerlei kleuren.
De kinderen plukken de tulpen alsof het snoepjes zijn in een snoepwinkel.
Een rode, een witte, een gele..
Papa spaart de paarse tulpen.
Mama is blij met de bloemen
Ze is op dit moment de gelukkigste moeder van de wereld.
Heerlijk in het gras in de zon met manlief
en haar schatjes die zoveel kleur brengen in haar leven.
Dat is toch een geluksmomentje.


geluksmomentjes: alles weer schoon

Na een vliegensvlugge rondreis
door het huis 
om zoveel mogelijk op te ruimen 
en schoon te maken
even met de voetje op tafel 
                                                               die ook gedweild is.






zaterdag 19 april 2014

rvnh

19 April 2014
De ronde van Noord-Holland

Ik rij op mijn fiets
en denk aan niets
ik pomp tegen de wind
omdat ik dat lekker vind

Ik voel de wind op mijn huid
en de kievit kievit luid
de zwanen vliegen laag
ik zie het vandaag

Ik rij op mijn fiets
en denk aan niets
ik pomp tegen de wind

omdat ik dat lekker vind


berlijn



Een weekendje naar Berlijn.
Het was te kort
Berlijn was te groot
Er was te veel te zien

De straten waren breed
De wegen lang
De glazen groot
De gebouwen hoog

De winkelcentra enorm luxe
De Rijkstag enorm imposant
Het treinstation enorm groot
De handtas enorm duur

De geschiedenis van deze stad is speciaal
De stasigevangenis vol met pijnlijke verhalen
De muur is gevallen
De vluchtpogingen heel vindingrijk

Een bezoek aan Berlijn
Een weekend is echt tekort voor deze stad
Ik ga zeker nog een keer
Want ik heb zoveel nog niet gezien





woensdag 9 april 2014

het team cherries on the pie

rokjesdagloop

Rokjesdagloop
ik doe mee
met Gerda
en die leuke twee

rokjesdagloop
5km met een rokje aan
een roze rokje
waar taartjes op staan

rokjesdagloop
tussen tule en katoen
want het ene rokje klokt nog mooier
dan de anderen het doen

rokjesdagloop
1000 vrouwen op een pad
roze is de favoriete kleur
wat een mooi gezicht is dat

rokjesdagloop
in een park in Amsterdam
we liepen ertussen
en genoten er van