woensdag 30 april 2014
zondag 27 april 2014
Verslapen
Vanochtend heb ik me verslapen. Ik werd net op tijd wakker
om te zien dat ik te laat was voor de wekelijkse rit met de rondtollertjes.
Ik ben uit bed gestapt met toch wel een gevoel dat ik beter
mijn wekker had kunnen zetten. Maar ik had het niet gedaan, omdat ik de laatste
dagen chronisch tekort had geslapen na 2 nachtdiensten.
Aan de ontbijttafel bleek dat de een naar de sportschool en
de ander naar een racefietstraining zou gaan. De rest sliep nog een kater weg
van koningsdag.
Die fietstraining begon om 10 uur en ik mocht wel meerijden
zei hij.
De fietstraining is georganiseerd door iemand van WFTC. De
bedoeling is dat je leert hoe je in een groep kunt rijden. Eerst behendigheidsoefeningen, bochten maken,
instructies over je helm, bandje vervangen en later rijden in een waaier. De
nadruk ligt op het fietsen zonder de medeweggebruikers tot last te zijn.
Rick had al wat lessen gehad. Ik was wel benieuwd hoe die
lessen zouden zijn en dus …. hoepela, fietskleren aan en op pad.
Bij de poort aangekomen bleek dat er geen les was wat eigenlijk
wel logisch was zo net na koningsdag.
Dus gingen we zelf een rondje rijden. De racefietsers staan
de laatste tijd slecht in het nieuws. Connie Vertegaal heeft laatst een
pleidooi geschreven in de krant voor ons clubje.
Je merkt met tochten dat mensen negatief reageren op een
groep fietsers.
Rijden keihard door waar het eigenlijk niet kan en steken
soms weleens een dikke vinger op.
Ik probeer daarom als ik op mijn racefiets rij zoveel
mogelijk mensen te groeten. Vooral op zondagmorgen en dat deed ik dus vandaag
ook weer.
Op het rondje door West-Friesland moet ik zeggen dat ik
vandaag een hoge score had.
Van de 30 mensen die ik groette groetten er 25 terug.
Het was een mooi rondje met zoonlief. We reden aardig door
en zagen mooie velden met best nog veel koppen van tulpen die de kopmachine
hadden weggekopt of kopjeonder waren gegaan. Ik genoot van het ritje en voerde
het tempo lekker op. Gelukkig maar, want zo waren we op tijd terug voor de bui
die de rest van de dag bleef vallen.
donderdag 24 april 2014
geluksmomentjes: Buurman is jarig!!
Appeltaartrondeeltje
appeltaart eten bij buurman
lekker appeltaart met slagroom
we genieten van dit moment
appeltaart eten bij buurman
buurman is vandaag jarig
en dat is appeltaart met slagroom waard
lekker appeltaart met slagroom
appeltaart eten bij buurman
woensdag 23 april 2014
breien
oho wat leuk om samen met een groep meiden te breien.
De sliert met bolletje is gepunnikt door de enige man van het groepje.
We zijn trots dat het ons gelukt is dit project precies op tijd klaar te hebben.
Want Liesbeth kreeg deze zelfsamenmetzijnallengemaakte muts van de mutsenclub.
dinsdag 22 april 2014
het tegeltje
Deze foto
die ik gebruikte bij het gedichie over de Ronde van Noord-Holland vraagt
natuurlijk wel om uitleg.
Hier volgt
het verhaal.
Liesbeth
werd tot grote verbazing van de doctoren toch nog jarig dit jaar en eerste
paasdag vierde ze dat thuis in het gezin.
Maar
tweedepaasdag vierde ze haar 50ste verjaardag, want het leek haar zo
leuk om 50 te worden. Ik weet uit eigen ervaring dat dat heel leuk is.
Dus vierde
ze haar 50ste, samen met Bernhard die niet van verjaardagen houdt en
dus op zijn verjaardag op vakantie was.
We mochten
geen kadootje kopen, maar wel wat maken.
Ons groepje had een kaart die we op de training lieten bekladderen door leden van de
club. Ieder schreef er wat in. Om zoveel mogelijk mensen te benaderen had ik de
kaart mee in mijn rugtasje tijdens de Ronde van Noord-Holland, de rit die ik
ooit ook samen met Lies had gereden. Onderweg kwam het idee naar boven om de
kaart te laten stempelen. Dus bij de stempelposten stempelden ze ook deze
kaart. Op de voor en de achterkant en in het midden, overal een stempeltje. Zo stond op het einde van de rit van 160 kilometer voldoende stempels op
de kaart voor een tegeltje.
Een
tegeltje winnen is ook niet kopen, dus probeerde ik met deze kaart een tegeltje
te bemachtigen voor de 50jarige. We waren bijna de laatsten die binnenkwamen en
dus waren de rozen al op. Helaas voor ons, maar er lag nog wel een stapeltje
tegeltjes.
Dus ik naar de tegeltjesmevrouw met de kaart. Vol trots liet ik
hem zien en ik stak mijn hand al uit naar dat felbegeerde tegeltje......pats.
Haar grote hand viel op het kleine stapeltje tegeltjes. Ze schreef nog wel met
een gulle lach op de kaart: van harte!
Monique Hoorn start/ finish.
Met een lach als een boer met kiespijn liep ik met gebogen hoofd
bij het tafeltje weg.
Maar toen hoorde ik de stem van onze oersterke, reusachtige voorrijder van onze groep. Hij leverde zijn
stempelkaart in en bij het aanreiken van het tegeltje die hij wel mocht hebben
wees hij het af. Ik draaide me met een ruk om en zei tegen hem dat hij hem aan
moest pakken. Ik denk dat ik wel heel dwingend zei, want die reus pakte het
tegeltje aan en gaf hem zonder pardon aan mij. En zo konden we Lies toch een
tegeltje geven.
Voetbalfans
In ons gezin is
sport erg belangrijk. Wim doet aan Jiu Jitsu en de kinderen gingen na de
zwemlessen op judo. Het zwemmen werd bijgehouden bij de gezellige plaatselijke
zwemvereniging.
Een keer in de
week op zaterdagavond zat ik, de moeder van het gezin, op het bankje aan de
rand van het zwembad. De jongens zwommen een uurtje en mochten daarna nog even
spelend zwemmen in de laatste baan. Dat was een mooi begin van de
zaterdagavond. Daarna hadden we honger en aten alle pannen leeg en genoten
vervolgens van ons plekkie op de bank.
Woensdagmiddag
trainden de jongens Judo in de
sportschool. Wim gaf ook les in jiu jitsu en was en is veel te vinden in de
sportschool.
Ik liep mijn
rondjes over de paden van Zwaag en deed aan conditietraining en nu loop ik bij
de atletiekvereniging.
Marc kwam een
keer thuis van school en vertelde dat ze begonnen waren met een sportproject.
“En mam”,
vertelde hij,” ik heb een handtekening gekregen van een voetballer.
Kenneth Perez,
die speelt bij asss.”
Wist hij veel dat
het AZ was.
Laatst was er een
actie van Amstel en kon je kaartjes winnen voor de finalewedstrijd in de cuyp.
En wie wint die 3
entreekaartjes….. ja hoor onze voetbaldeskundige Marc.
Hij schreef dit
in een app en ik vertelde aan een kennis dat Marc naar een wedstrijd mocht
kijken van AJAX tegen “nec Zwolle”. Ik werd uitgelachen, want het is pec Zwolle
Het was een
legendarische wedstrijd die hij met zijn vrienden meegemaakt heeft. Vuurwerk op
het veld, Stillegging van de wedstrijd, de toespraak van Edwin van der Sar en
AJAX die verslagen werd in de bekerfinale door pec Zwolle, wat niemand had
verwacht.
Hij heeft genoten
hoor en ook zijn vrienden die hij meenam. Ze vonden het wel vervelend dat hij
op een heel spannend moment in de wedstrijd waarbij zij hun adem inhielden
begon te roepen dat hij op de reclameborden de naam zag staan van het bedrijf in
kantoorartikelen waar hij op zaterdag werkt.
Deze mama keek
deze keer naar een hele wedstrijd en dat is uniek, want ik zat bijvoorbeeld met
de finale van het WK op de fiets omdat het toen zo lekker rustig was op de weg.
We sporten veel,
maar zijn in ogen van heel veel vrienden sportbarbaren!!
maandag 21 april 2014
rode stappers
hallo rode schoen,
hang je lekker?
Ja heerlijk rode laars.
ze wiebelt ook met me heen en weer
Dat voelt zo lekker in mijn hakje
waar ga je heen rode laars?
ach rode schoen,
overal en nergens
ik ben van de ceremoniemeesteres
dus van hot naar her
van buiten en naar binnen
ik stamp me het rambam
weet niet welke kant mijn volgende stap nou weer opgaat.
en af en toe doet ze weer een woordje
en sta ik daar voor die hele groep te trappelen
nou ik blijf hier nog even lekker hangen geloof ik
Ze is nu heel rustig
dat is ze altijd als ze mij aanheeft
want ik knel nogal
en ik ben hoog in de hak
normaal loopt ze op sportschoenen
halve marathons en zo
maar met mij zit ze het liefste
of ze schopt me uit en lig ik weer voor pampus op de grond
Nou dat is jammer voor je zeg
ik loop heel wat af
en dat vind ik geweldig leuk
net voelde ik nog dat heerlijke gras onder mijn zool
en nu loopt ze alweer met mij weeeeeeg
Oh dag laars, tot de volgende keer
oh ze is alweer weggelopen
jammer nou
ga ik maar weer genieten van het gewiebel
wiebel wiebel wiebel
hang je lekker?
Ja heerlijk rode laars.
ze wiebelt ook met me heen en weer
Dat voelt zo lekker in mijn hakje
waar ga je heen rode laars?
ach rode schoen,
overal en nergens
ik ben van de ceremoniemeesteres
dus van hot naar her
van buiten en naar binnen
ik stamp me het rambam
weet niet welke kant mijn volgende stap nou weer opgaat.
en af en toe doet ze weer een woordje
en sta ik daar voor die hele groep te trappelen
nou ik blijf hier nog even lekker hangen geloof ik
Ze is nu heel rustig
dat is ze altijd als ze mij aanheeft
want ik knel nogal
en ik ben hoog in de hak
normaal loopt ze op sportschoenen
halve marathons en zo
maar met mij zit ze het liefste
of ze schopt me uit en lig ik weer voor pampus op de grond
Nou dat is jammer voor je zeg
ik loop heel wat af
en dat vind ik geweldig leuk
net voelde ik nog dat heerlijke gras onder mijn zool
en nu loopt ze alweer met mij weeeeeeg
Oh dag laars, tot de volgende keer
oh ze is alweer weggelopen
jammer nou
ga ik maar weer genieten van het gewiebel
wiebel wiebel wiebel
zondag 20 april 2014
geluksmomentjes: gelukkige moeder
Eerste paasdag 20 April 2014.
Wim en ik gaan even een stukje fietsen.
Op het wijzenddijkje zien we dit tafereeltje.
Een gezinnetje op een weiland met lang gras en.....tulpen.
De tulpen staan her en der in het gras en in allerlei kleuren.
De kinderen plukken de tulpen alsof het snoepjes zijn in een snoepwinkel.
Een rode, een witte, een gele..
Papa spaart de paarse tulpen.
Mama is blij met de bloemen
Ze is op dit moment de gelukkigste moeder van de wereld.
Heerlijk in het gras in de zon met manlief
en haar schatjes die zoveel kleur brengen in haar leven.
Dat is toch een geluksmomentje.
Wim en ik gaan even een stukje fietsen.
Op het wijzenddijkje zien we dit tafereeltje.
Een gezinnetje op een weiland met lang gras en.....tulpen.
De tulpen staan her en der in het gras en in allerlei kleuren.
De kinderen plukken de tulpen alsof het snoepjes zijn in een snoepwinkel.
Een rode, een witte, een gele..
Papa spaart de paarse tulpen.
Mama is blij met de bloemen
Ze is op dit moment de gelukkigste moeder van de wereld.
Heerlijk in het gras in de zon met manlief
en haar schatjes die zoveel kleur brengen in haar leven.
Dat is toch een geluksmomentje.
geluksmomentjes: alles weer schoon
Na een vliegensvlugge rondreis
door het huis
om zoveel mogelijk op te ruimen
en schoon te maken
even met de voetje op tafel
die ook gedweild is.
zaterdag 19 april 2014
rvnh
19 April 2014
De ronde van
Noord-Holland
Ik rij op mijn
fiets
en denk aan niets
ik pomp tegen de
wind
omdat ik dat
lekker vind
Ik voel de wind
op mijn huid
en de kievit
kievit luid
de zwanen vliegen
laag
ik zie het
vandaag
Ik rij op mijn
fiets
en denk aan niets
ik pomp tegen de
wind
berlijn
Een weekendje naar Berlijn.
Het was te kort
Berlijn was te groot
Er was te veel te zien
De straten waren breed
De wegen lang
De glazen groot
De gebouwen hoog
De winkelcentra enorm luxe
De Rijkstag enorm imposant
Het treinstation enorm groot
De handtas enorm duur
De geschiedenis van deze stad is speciaal
De stasigevangenis vol met pijnlijke verhalen
De muur is gevallen
De vluchtpogingen heel vindingrijk
Een bezoek aan Berlijn
Een weekend is echt tekort voor deze stad
Ik ga zeker nog een keer
Want ik heb zoveel nog niet gezien
woensdag 9 april 2014
het team cherries on the pie
rokjesdagloop
Rokjesdagloop
ik doe mee
met Gerda
en die leuke twee
rokjesdagloop
5km met een rokje aan
een roze rokje
waar taartjes op staan
rokjesdagloop
tussen tule en katoen
want het ene rokje klokt nog mooier
dan de anderen het doen
rokjesdagloop
1000 vrouwen op een pad
roze is de favoriete kleur
wat een mooi gezicht is dat
rokjesdagloop
in een park in Amsterdam
we liepen ertussen
en genoten er van
Abonneren op:
Posts (Atom)









