maandag 24 juni 2013

is lopen leuk???





lopen is leuk

de zenuwen  gieren voor de loop door je lijf
en je voelt je opeens stram en stijf

lopen is leuk

ik heb pijn in mijn kuit
oh jee, straks val ik uit

lopen is leuk

ik moet nog plassen en nog wat kwijt
waarom doe ik mee met deze strijd

lopen is leuk

1 wc voor velen
in die rij loop je je stierlijk te vervelen

lopen is leuk

dat prent ik me ook in
als ik aan de loop begin.

lopen is leuk

je loopt tegen de wind te zwoegen
langs weilanden en kroegen

lopen is leuk

het is zoals het is
21 km is geen kattenpis

lopen is leuk

oh jee
ik moet toch weer naar de wc

lopen is leuk

een kroeg op de hoek
waar ik even de wc bezoek

lopen is leuk

ik ga weer verder met het verhaal
omdat ik Carla voor de tweede keer inhaal

lopen is leuk

in mijn hoofd het liedje: ik ben zo blij
dat mijn neus van voren zit en niet opzij

lopen is leuk

die laatste kilometers
dat zijn energievreters

lopen is leuk

nog even wordt mij moed in gesproken
en worden de laatste krachten aangebroken

lopen is leuk

de verkeersregelaar krijgt van mij een zoen
omdat ze dit toch maar voor ons doen

lopen is leuk

ik kom eindelijk op de baan
en zie al die mensen staan

lopen is leuk

de fanfare was op bezoek
en de finish is op de laatste hoek

lopen is leuk

moe maar trots over de lijn
oh oh wat is dat fijn

is lopen leuk??

stoomtramloop 23 juni 2013
gelopen in een tijd van 1 uur 57 minuten en 59 seconden.



zaterdag 22 juni 2013

een reünie van 7 kinderen die in 1963 op het verlaat geboren zijn


ken je dat gevoel?




Als de fanfare gaat spelen
dan gebeurt er wat in mij
dan voel ik tranen komen
ook al ben ik echt wel blij

ik kan het niet onderdrukken
ik moet slikken en mijn keel knijpt dicht
de tranen gaan langs mijn wangen
en soms snik ik weleens licht

ik weet niet waarom
waarom ben ik toch zo emotioneel
komt het door de tonen
verdomme, weet ik veel

lieve fanfare
ik vind u mooi spelen hoor
ook al jank ik me het apalazerus
gaat u alstublieft nog even door 


vrijdag 21 juni 2013

in het ziekenhuis

















lieve dokter,


ik heb pijn
ik ben oud
het wordt niet beter
ik heb het zo koud

ik wil jullie niet meer zien
want ik wil hier niet meer zijn
laat me asjeblieft gaan
verlos me van de pijn

ik wil niet meer verder
ik ben veel te moe
ik wil geen washanden en krakende lakens
ik knijp mijn ogen nu heel hard toe

dan zie ik jullie niet
en hoop dat de engelen komen
dat jullie me met rust laten
en ik langzaam weg kan dromen

voor altijd weg
niet meer in dit leven
want ik kan het niet meer
waarom zou u me nog zoveel pillen geven

er wordt ook weer bloed afgenomen
het gaat niet goed zegt de grafiek
ik kan het u ook zo wel zeggen
ik ben gewoon terminaal ziek

lieve dokter luister nou,
ik verlang naar het einde van mijn leven
zou u zo menselijk willen zijn
om mij die kans te geven?

donderdag 20 juni 2013

gewoon omdat dit lied zo mooi is

Alzheimer





Ik zit naast uw bed. U bent moe de laatste weken en daarom hebben ze u vandaag op bed laten liggen.  De laatste keer dat ik bij u was met Corina was u ook zo moe en deed u uw ogen niet meer open. We hebben met u gepraat, uw hand gepakt, geaaid en geprobeerd of u koffie wilde drinken. U reageerde daar niet op. Toen heb ik uw jas aangedaan, lekker stuntelend met de mouwen, maar u deed uw ogen niet open. Naar buiten met de rolstoel en we reden in de felle zon, maar u deed uw ogen niet open.
We kwamen terug en vertelden dat u niet reageerde en meteen werd de arts erbij geroepen. U werd op bed gelegd en daar deed u uw ogen wel weer open. U werd onderzocht en er werd niet echt wat gevonden. Later leek het weer beter te gaan, maar weer was u moe en afwezig. Dus vandaag ligt u de hele dag op bed en luistert u naar de geluiden die uit de huiskamer komen en ruikt u de geur van de kippensoep.
Nu kijkt u me de hele tijd aan en knippert met uw ogen als ik wat zeg. Ik vertel u over thuis, over de mailtjes met Marjon, de facebook berichten van lindsay en u luistert en knippert. Ik hou uw hand vast en beweeg even met mijn arm tegen uw bed. Ik merk dat het hele bed heen en weer gaat en denk aan de holistische pulsing massage van Hanneke. Ik zet het bed langzaam in een ritmische beweging en u kijkt me aan. Ik heb het idee dat u het ook prettig vindt en zo blijven we elkaar een tijdje aankijken en bewegen we samen in een rustig ritmische pulsbeweging, u houdt mijn hand goed vast en ik hou uw arm vast. Ik zie dat u even uw ogen sluit, maar me toch weer aan wilt kijken. Ik zie hoe klein uw pupillen zijn, de haren op uw kin, de rode gloed op uw wangen. We zijn even helemaal alleen op deze wereld en het voelt heel goed. Ik zou graag willen voor u dat u nu uw ogen kon sluiten en de rust kon vinden waar u bijna wel zeker naar verlangt. U lijdt al 5jaar aan alzheimer en het is een lange moeilijke weg. Ik hoop dat u gauw onder de engelen mag komen. Maar het is zoals het is, zei een lieve man die nu nog maar net weet hoe het is om daar te zijn.

zaterdag 15 juni 2013

ff mopperen


Het was een donderdagavond eind mei.
Ik kwam terug van een avondwake en werd door mijn twee zonen in paniek ontvangen toen ik thuis kwam.
waarom neem je de telefoon niet op? ik heb je 8 keer gebeld, gewatsapped en gesmst. Helaas had ik voor de avondwake mijn telefoon uitgezet en niet meer aan.
De sportschool had gebeld dat Wim onderweg was naar het ziekenhuis met de ambulance. Er was iets met zijn knie, maar ze wisten niet precies wat.  Ik ging snel naar het ziekenhuis en trof Wim daar op een bed aan in kamer 6. Hij verging van de pijn, had  op de sportschool al heel wat pijnstillende middelen gehad. . Hij vertelde dat hij wel 20 minuten heeft moeten wachten voor de ambulance kwam. Dit kwam doordat er een eigenwijze tante  van 112 hem verwees naar de huisartsenpost en bleef aandringen om hem zelf te vervoeren. Het heeft veel tijd gekost om haar ervan te overtuigen dat het onmogelijk was om hem zo te vervoeren. Het ambulance personeel was daar ook heel verontwaardigd over.
Hij ging op de foto en al gauw bleek dat het goed mis was. Ik keek even over de schouder van de arts en zag de knieschijf op een andere plek liggen dan waar hij hoorde. Dat kon ik als leek zelfs zien.
Hij werd opgenomen en ik haalde even wat spullen van thuis voor hem op.
De volgende dag bleef Wim de hele dag nuchter omdat hij ieder moment naar de operatie kamer gereden kon worden
Helaas was er maar 1 operatieteam aanwezig, vanwege studiedagen. Het werd pas zaterdagochtend dat hij geholpen werd.
De pees en bot werden met elkaar verbonden met een ijzerdraadje en gehecht.
Toen hij bijkwam gaf hij iets teveel pijn aan en werd er op de IC  een pijn blok gezet.
Hij kwam rond half drie weer op de zaal terug.
Tijdens het verblijf in het ziekenhuis zag hij hoe het er allemaal aan toeging. Ik werk zelf in dat huis, maar als ik hoor hoe hij het ervaren heeft schaam ik me er wel voor.

Hij had veel pijn. Zondag moest hij evengoed even oefenen met de fysiotherapeut. Maandag ook weer en dat terwijl hij misselijk was van de pijnstillers. Hij dacht dat hij iedere keer om zou vallen naar links. 
Hij kreeg pillen in een potje aangereikt maar geen water om het door te slikken.
Hij kreeg een bak water met een washandje op zijn tafeltje en moest het daar maar mee doen. Hij kon nog niet zoveel, want hij werd misselijk als hij overeind kwam.  Pas de laatste dag werd hij geholpen bij  het wassen.
De schoonmaakster kwam iedere dag langs met de wisser om de vloer te doen, maar ging alle dagen keurig met de wisser langs de propjes papier die in een hoek lagen. Wat zal er in het protocol  staan?
De arts gaf maandag aan dat hij de volgende dag naar huis mocht. nou ja mocht, Wim zag dat nog niet zitten, maar hij moest naar huis.
Ik regelde dat ik een vrije middag had.Ik heb thuiszorg opgebeld en heb daar een rolstoel en bed besteld. Dat is allemaal goed geregeld. Ik haalde hem op, maar toen had de verpleegster hem al de medicijnlijst gegeven en even uitgelegd hoe die in elkaar zat met een recept dat we bij de apotheek op konden halen.
Wim was weer misselijk en het drong niet echt door wat ze had gezegd.
Bij de apotheek kregen we grote verpakkingen pillen en spuiten mee.  Thuis bleef hij misselijk en al gauw hadden we in de gaten dat het van een van de pijnstillers kwam. Ik belde de afdeling en zij regelden dat ik een nieuw recept kreeg voor een ander medicijn.
Ik had nog dichte verpakkingen van het eerste medicijn meegenomen. Ik vroeg naar de bekende weg toen ik als antwoord kreeg dat deze medicijnen zouden worden vernietigd. Tjeeh wat een verspilling van gemeenschapsgeld!! Een dag later staat er in de krant dat er zoveel medicijnen verspild worden voor een abnormaal groot bedrag. Dat we nu natuurlijk  moeten bezuinigen op andere medische zorg is wel logisch. De farmaceuten varen er weer wel bij.
Na een week zou volgens de medicijnlijst gestopt moeten worden met deze pijnstiller.
Zo gelezen zo gedaan en prompt nam de pijn toe.
Even overleggen met het ziekenhuis, maar deze verwezen mij door naar de huisarts.
De assistente van de huisarts was een beetje gepikeerd dat ik dit vroeg. Zij verwees me door naar het ziekenhuis. Zij hadden hem geopereerd, dus die nazorg moesten ze ook maar doen. De huisarts had ook nog geen bericht binnen gekregen van het ziekenhuis voor in hun status. Ik begon over een kastje en een muur en toen draaide ze wel bij. Ze zou het vragen aan de arts en die zou dan wel contact opnemen.
Na 2 weken moesten de hechtingen eruit gehaald worden en omdat hij op zaterdag geopereerd was vroegen we ons af of hij op vrijdag kon komen om de hechtingen eruit te laten halen. Ik belde woensdag alvast even de huisarts op met deze vraag. Weer kreeg ik dezelfde lieftallige assistente aan de telefoon. Ze herkende mijn stem niet  en toen ik over vrijdag begon zei ze dat de praktijk dan gesloten was en dan moest ik maar maandag komen. Dan moest ik werken en dus kon dat niet.  Ik vroeg of het dan donderdag kon. Ze zou me hierover terugbellen. Na de middag belde ik haar terug met de vraag of ze wat wist. Ze gaf me een telefoonnummer van de plaatsvervangende huisarts en toen ik daar naar toe belde kreeg ik te horen dat zij alleen de spoedgevallen overnamen en dit vond de assistente geen spoedgeval. ze ging de vraag neerleggen bij onze huisarts en ik zou ervan horen. Later in de middag belde ik naar de huisarts over de medicijnen en over de hechtingen. De assistente vertelde dat ze de vragen bij de arts had neergelegd, maar dat deze arts de hele middag niet meer aanwezig zou zijn.
Ik werd toen wel even een beetje bij de hand en ze begreep dat ik dit niet meer leuk vond. Ze zou een andere huisarts hierover inlichten.
Algauw werd ik gebeld door de huisarts en kreeg duizend maal excuses voor alle ongemak. We mochten gewoon op vrijdag komen en werden goed geholpen en ze begreep onze frustraties.

Nu moet Wim rusten goed eten en vooral niet druk maken. We gaan hopen dat hij gauw weer op de been is. 
Hij is een Stroet, dus het komt wel goed.



Wispelturig


Ik ben bekend bij iedereen
ze hebben het vaak over mij hier in Nederland
Bij de bakker, de slager en de kapper kom ik vaak ter sprake
wat wil je ook
Ik ben nogal grillig
Ik sta graag in de aandacht
en daar doe ik ook heel goed mijn best voor
Toch ben ik hier niet zo extreem bezig

in het buitenland ga ik extremer uit mijn dak
Ik laat daar veel mensen wanhopig achter
Als ik langs ben geweest gebeurt het wel dat ze na mijn bezoek
nog heel lang bezig zijn met opruimen
van de sporen die ik achterlaat

Ik weet het, ik ben extreem
een psychiater zou mij graag op de sofa willen hebben
Ik kan niet nalaten om mensen te kwetsen
te overladen met mijn grillen
en ze achterlaten met enorme schade


toch heb ik ook wel mijn mooie kanten
ik kan mij echt wel van de zonnige kant laten zien
Ben echt niet te beroerd om af en toe iets mooi te doen
kan op zon en feestdagen stralen
en de mensen om mij heen geven wat ze willen

mensen roddelen zo graag
ze raken maar niet uitgepraat
vooral als je het ze niet helemaal naar de zin maakt
ik kan het ook nooit goed genoeg doen
steeds willen ze meer en beter van mij
en als ik mijn best doe is er altijd weer iemand die loopt te klagen 
dat ik te goed mijn best doe
Dan gooi ik het roer om en dan zitten anderen weer te zeiken

veel mensen zoeken de oorzaak bij zichzelf
als ik weer eens volledig flip
tja, misschien is dat ook wel zo
ik ben ook maar een schakel in deze wereld
en iedere handeling heeft gevolgen voor de toekomst

Ik doe mijn best, maar wordt soms overladen met emoties 
die er dan op mijn manier uitkomen
Ik barst dan van de tranen die als een moesson stromen
ik wordt furieus en uit dat in extreme hitte
en moet dan echt heel diep zuchten
adem in, adem uit en blaas daarmee metershoge golven in het water


Jammer maar, klaag maar en roddel maar over mij
ik hoor alles aan en neem het mee in de wind
laat het meewaaien met de bladeren in de herfst
en het laat me koud als de sneeuw in de winter
Ik ben dan een dikke bries
maar in het voorjaar wil ik toch wel weer opnieuw beginnen
dan heb ik goede voornemens
en laat me van een goede kant zien
als de mensen blij zijn met mij laat ik hen mijn warmte voelen
en ben ik het zonnetje in huis
ik ben zo veranderlijk als..... tja, dat is het.....als ik zelf


donderdag 6 juni 2013

Ik kan je dromen - Herman Van Veen

Herman van Veen, Wat een man. Die alles kan.









Je hebt niets verdiend en je bent nog niet jarig
Je hebt weinig nodig, toch geef ik je iets
En of ik er ooit iets anders voor terug krijg
Dat geeft niet, ik geef jou mijn dromen voor niets

Mijn dromen zijn voller en mooier dan vroeger
Sinds ik jou zomaar opeens ergens zag
Ik ken je een week maar ik kan je al dromen
En dat doe ik dan ook iedere dag

Dromen die komen van heel diep van binnen
Geboren uit vreugde, geluk en verdriet
Een splinter verlangen, een deel van jezelf
Dat je meestal verstopt voordat iemand het ziet

Een droom voor een kind dat nooit was geboren
Als zijn ouders zich niet een keertje hadden vergist
Dat opgroeit en leert dat je leeft om te werken
En werkt tot hij merkt dat hij nog steeds iets mist

Dromen voor iemand die niet meer kan slapen
Een droom voor een man die zijn leven verslijt
In de strijd om de eerste de beste te wezen
Die alles al heeft, behalve nog tijd

Tijd voor de hazelaar, vroeg in het voorjaar
Een lichtgroene droom van een bloeiende boom
Dromen als druppels op vuurrode appels
Een tak staat in bloei in het huis waar ik woon

Geuren en kleuren versieren de wereld
Voor iemand die niet voor de werkelijkheid vlucht
Als de zon ondergaat ligt de hemel op aarde
En dansen de muggen heel hoog in de lucht

Je hebt niets verdiend en je bent nog niet jarig
Je hebt bijna alles, toch geef ik je iets
Een dag als een bloem in de vaas op tafel
Een dag als vandaag krijg je voor niets




  • Categorie

  • Licentie

    Standaard YouTube-licentie

zaterdag 1 juni 2013

Autoos






BMW cabrio
gladde prater die geluk heeft gehad in de aandelen handel die met zijn jongere blonde vriendin in de vroege avond een stukje gaat toeren en een terrasje pakken in de binnenstad. Uiteraard wordt de auto voor het establishment geparkeerd, zodat zij de reacties van de mensen kunnen zien die kwijlend langs de cabrio lopen.




Volvo V70
geitenwollensokken vogelaars die in de vroege morgen een lange rit maken om een gele kwikstaart te kunnen spotten.  Ze hebben veel camouflage spullen mee, camera's en verrekijkers en natuurlijk een mand vol  biologisch dynamische voeding. De V70 is een super veilige auto en daar gaan zij voor.



Suzuki Alto
De auto van 70-plussers  die nog een keer in hun leven een nieuwe auto aanschaffen. Het moet niet te groot zijn, laag in de kosten  en een hoge instap. Ideaal voor die versleten knieën.


Mercedes
De iets gezette zelfstandige ondernemer die met zijn auto van alles wil vervoeren, maar ook een bepaalde status wil uitdragen. Hierdoor rijden ze toch iedere keer weer te hard zodat de bonnen rijkelijk de brievenbus binnen komen vallen.




Volkswagen Golf
stoere jongen in het zwart, petje op, scheef zittend en bonkende muziekboxen achter in de hoedeplank gemonteerd. De stoere jongen weet het bloed onder de nagels van de medeweggebruiker vandaan te halen door wanhopig slecht rijgedrag. Ze houden erg van bumperkleven en gebarentaal.


Renault 4
een groot katholiek gezin dat met de buren met ook veel kinderen een keer in het jaar een dagje uit gaat. Gewoon een paar in de kattenbak met boeken mee, achterin een beetje proppen en de kleinste voorin op schoot. Oh ja, de tassen met eten drinken snoepjes en koekjes moeten ook nog mee!!