chocolaatjes

2014

Het jaar is bijna om.

ik had een goed voornemen en daar heb ik me aan gehouden, bijna iedere week wel wat geschreven of geplaatst heb op dit blog.

En ik heb af en toe wat op mijn lijstje gezet van boeken, films of theater, wat ik heb beleefd wat me een tikje gaf, ontroerde of waar ik door geraakt ben.

En zo is er weer een jaar omgevlogen, maar  het was wel een bewogen jaar.

Het jaar begon meteen nieuwjaarsduik wat geweldig leuk was.

Wim en ik waren 6 januari 25 jaar getrouwd en dit hebben we gevierd in Maastricht. Het was koud, maar de stad was gezellig en het was mooi om samen daar te zijn. De week erop kwam de boodschap dat Liesbeth dood zou gaan. Ze heeft alles uit de kast gehaald om van haar laatste dagen te genieten. Ze kreeg toch nog een paar maanden extra en we hadden contact met de mail en met de app ringring groep, af en toe een bezoekje, maar toen kwam toch het moment dat we haar moesten loslaten.

Wat was zij inspirerend en sterk. Ik heb haar bewonderd om haar levenskracht haar positiviteit en belangstelling voor iedereen en zal haar nooit vergeten. Ze heeft een speciaal plekje in mijn hart veroverd. Het was een moeilijk afscheid, want ik zat in de kerk van Zwaag toen zij in Heiloo begraven werd. Ik mocht er niet bij zijn, maar jeetje wat was ik er emotioneel bij.  Mijn tranen biggelden over mijn wangen en ik schaamde me kapot omdat die tranen te zien waren in Zwaag bij de begrafenis van mevrouw Groot. Het voelde enorm dubbel.

Samen met Gerda en Henny ben ik laatst op de begraafplaats geweest. Samen op de fiets naar Heiloo. Het was mooi om er te zijn en zo heb ik met hen afscheid kunnen nemen van Liesbeth. Toen voelde het pas goed, want met afscheid nemen heb je elkaar nodig.

Fietsen.. ja dat deed ik dit jaar ook weer met veel plezier.

Ik mis de ritjes op de fiets op zondagochtend met de rondtollertjes nu het te koud is. We gaan weer vroeg beginnen in 2015 als het weer het toelaat, want het is zo lekker.

Dit jaar was ik niet echt gedreven om wat te presteren. Maar met de eenhoornloop heb ik de 21 km toch in een goede tijd kunnen lopen. Mede dankzij Henny die de loop volgens een Exel sheet in de gaten hield.

Met de triatlon belandde drie hollandianen op het podium en met mijn derde plaats was ik een blije vrouw.

Dit jaar ben ik voor het eerst in Berlijn geweest en dat is zeker niet de laatste keer. Het was een super stad, een stad van de superlatieven. Maar ook van een treurige geschiedenis.

Met Gerda op vakantie, wij hebben het gered!! En dat zonder onze technische Hanneke.

We hebben lekker gefietst ondanks de vele regen. Op de terugweg belandde we een kilometer achter de stoet van bijna 40 rouwauto’s  die de resten van de omgekomen mensen van de rampvlucht naar Hilversum brachten. Mooi om te zien hoe Nederland weer tot elkaar komt in tijden van rouw.

Wim ging alleen op de motor naar Frankrijk en beleefde heel veel. Het was mooi om zijn verhalen te horen en ik ben trots op die vent die dat toch maar heeft gedaan.

Op het werk heerst veel onrust. We gaan reorganiseren en dat kost banen. We weten nog niets, maar er gaan klappen vallen. Wie eruit moet…. ???

Ik maak me er geen zorgen om, maar zie het wel bij veel collega’s borrelen en dat doet me dan zeer. We zijn zo’n goed team.

Een verpleegkundige is een paar maanden terug overleden. Ze was nog jong en had talent. Ze zong bij de cabaret groep mooie liedjes. Hieronder kun je haar op youtube horen.

Deze winter mag van mij gauw over zijn omdat ik moeite heb met de donkere dagen. Januari duurt straks nog erg lang. Ik verheug me op een concert van Liesbeth List waar ik 28 Januari naartoe ga.  Ik heb gisteren gewoon 2 kaartjes gekocht en zie wel hoe en met wie ik daar terecht kom.

2015, wat zal het jaar brengen? We weten het niet en dat is maar goed ook. Anders leef je niet, want leven is één grote verassing.

wat gebeurt er??

De hele wereld is tegen me

ze bijten me

waarom begrijpt niemand me

ze ontwijken me

iedereen weet waarvan het komt

iedereen heeft zijn mening

iedereen denkt het te weten

iedereen zegt dat het overgaat

Ik voel me niet lekker in mijn vel

ik spring uit mijn vel

krijg van jou kippen vel

als jij zo'n oordeel vel

het komt door hormonen

het komt door je blaasontsteking

het komt door de meteoriet

het komt door het weer

ik voel dit

ik beleef dit

ik ervaar dit

ik overleef dit

wensen

Er kwam zondag een meteorietregen

en de hemel was helder

kijken naar de lucht

op zoek naar een vallende ster

Niet knipperen met je ogen en steeds naar boven kijken

met zijn drieën

en dan.... zjoef... een vonkelend lichtje dat door de lucht valt

het is maar een stukje steen dat door de dampkring gaat.

maar als een ster valt mag je een wens doen

en geloven dat het werkt

Kerst en oud op nieuw

we wensen elkaar heel wat toe

je mag elkaar dan wat toewensen

en geloven dat het werkt

 wens de meeuw een regenworm

wens de dakloze een dak

wens de wees een lieve moeder

wens de kankerpatiënt genezing

en geloven dat het werkt

wensen genoeg

voor iedereen

klimmen uit het dal

zwarte slierten in je ogen

grijze luchten

je wilt weg van deze wereld

diepe zuchten

geen uitzicht

het gaat je benauwen

alsof ze heel langzaam

je keel dicht douwen

een jaar later

sta je hier op deze aarde

een jaar later

heb je weer positieve eigenwaarde

je bent hier en nu

je bent die je bent

wij zijn trots op je

als je dat maar weet stoere vent

sint rijmen

oh wat is deze tijd toch leuk

we kunnen weer rijmen en dichten

als echte pieten

het kost veel tijd

maar daar moet je niet over na gaan denken

het geeft plezier

Piet

gedicht

Gewassen

Tassen

plakken

Tsjonge, wat heeft het KCL in WFG te Hoorn weer hard gewerkt!!

De agenda met terugzoekstikkers kan niet meer dicht.

Wat gebeurt er veel in een ziekenhuis

We prikken, centrifugeren, onderhouden en werken met apparaten, verzetten buizen,  controleren getallen, voeren uitslagen in, sturen door en bellen door.

Het is ondersteunende dienstverlening.

We creëren getallen.

We zijn een geweldig team!

dank jullie wel collega's.

eerste is laatste

ik voel haar iedere
dag na dag in mijn
zijn dat de genen die ik nu
heb je de trekjes van je
moeder zijn is zo
mooi dat je haar in mij
ziet de wereld er toch mooi
uit haar blijft zij in mij
bestaan er mooiere gedachtes?

Blikken die kunnen doden

Ken je dat??

Dat je een vraag stelt en je krijgt een blik die zegt:

WIE BEN JIJ DAT JE DIT AAN MIJ DURFT TE VRAGEN?

Of dat je iets zegt en dat je aangekeken wordt met een blik die zegt:

WAT BEN JIJ EEN DOM UILSKUIKEN !!

Dat je toevallig ergens loopt en dat je een ander hindert in de doorgang en dat je dan aangekeken wordt met een blik die zegt:

WAAROM BESTA JIJ IN GODSNAAM?

komt nl niet over op een plaatje

meisje van 9 jaar

mooi he!

Beter een goede buur dan een verre vriend

schilderij van Willem 3. 

Ik zie hier een hedendaagse strateeg in nl Hendrik 2

Het was een mooie donderdagmorgen. Ik had de E tickets uitgeprint, mijn tas klaargemaakt en stond op het punt te vertrekken naar het station waar Natalie op mij wachtte om naar het Rijksmuseum te gaan. Een mooi dagje uit op een koude dag in november. Ik had er erg zin in om eens lekker door een museum te dralen.

Toch nog even kijken of ik mijn ovkaart in mijn portemonnee had zitten. Ai, niet te vinden. Vlug gooide ik mijn tas leegop de tafel op zoek naar de kaart. Nergens te vinden en de tijd tikte en tikte door en ik raakte in paniek. Wat nu? Kan ik wel reizen zonder die kaart? Ik wist het niet, maar ik moest vertrekken, want anders was ik te laat. Zonder die kaart ging ik toch maar naar het station waar Natalie op mij stond te wachten. Met een rood hoofd kom ik daar aan en vertel Natalie dat ik mijn kaart kwijt ben. Oh, zegt ze, dat is niet erg hoor. Ik heb een reservekaart. Pfff, gelukkig, dat was ook weer opgelost en tevreden met zweet op mijn rug stapten we de trein in.

Onderweg vroeg Natalie of ik de E tickets mee had en ik deed mijn tas open om ze haar te laten zien dat ik alles weer onder controle had. Maar wat ik ook in mijn tas zag.... geen E tickets. OOOH neeh, die lagen nog op de tafel omdat ik zo naar die kaart heb gezocht.. Vlug moesten we een oplossing verzinnen voor het volgende probleem. Er was niemand thuis die de kaarten bij het volgende station zou kunnen brengen. Terug rijden was ook geen optie, want dan werd het wel erg laat.

Buurvrouw Willemijn!! Vlug gingen we het volgende station de trein weer uit en belden Willemijn of ze die E tickets zou kunnen brengen.
Ach, natuurlijk Anja! Dat doe ik wel even hoor.
En zo kwam ze op het station met de papieren en konden we met een half uur vertraging weer door reizen naar Amsterdam. We wisten met welke tram we naar het museum konden en deze stond al klaar voor ons. We zaten lekker in de tram te kletsen en we reden door de stad. Maar opeens stond de tram stil en werd omgeroepen dat er een technische storing was en dat we uit moesten stappen. De rest hebben we gelopen en met koude tenen kwamen we bij het museum aan.

We hebben enorm genoten van die dag, want wat is er veel te zien in het Rijksmuseum !! Eigenlijk teveel te zien. We gaan er zeker nog een keer naartoe, want we hadden toch echt tijd tekort, zelfs al hadden we dat half uurtje er extra bij gehad.
En dan heb ik echt alles onder controle....
Denk ik

wachtkamer

wachten

in de wachtkamer

wachten

het duurt lang

wachten

voor de deur van de spreekkamer open gaat

wachten

de dokter loopt eruit en gaat een andere kamer in

wachten

daar blijft hij

wachten

heel lang

wachten

de deur gaat weer open

wachten

hij komt er weer uit

wachten

gaat de spreekkamer weer in

wachten

het duurt wel erg lang

wachten

gemopper in de wachtkamer

wachten

de dokter kan geen goed meer doen

wachten

geïrriteerd wordt er gesuggereerd

wachten

wat zal hij nu doen?

wachten

zal hij wel doorgaan met het spreek uur?

wachten

of zit hij gewoon koffie te drinken?

wachten

en wij maar wachten

wachten

onze tijd is ook kostbaar!

wachten

dan komt de assistente met een kopje koffie

wachten

en brengt het naar de spreekkamer

wachten

de dokter roept de volgende patiënt naar binnen

wachten

en neemt het kopje koffie aan van de assistent

wachten

“dank je wel! “

wachten

“dat had ik wel even nodig “

wachten

“met sommige patiënten moet ik de tijd nemen”

wachten

“om de ernst van de zaak te bespreken”

Wachten

in stilte

wachten

met schaamrood op de wangen

wachten

wachten moeten we allemaal wel een keer

wachten

uitgespuugd

Hij reed daar aan de overkant van de weg met zijn grote tas op zijn rug, dus een brugpieper, en kwam mij tegemoet met een slakkengangetje. Zo kon ik een tijdje naar hem kijken. Hij had zijn handen van het stuur, want dat staat stoer en zo slingerde hij op het randje van de weg. En ondertussen zag ik waar hij mee bezig was.

Zijn gezicht maakte gekke grimassen en zijn mond bewoog alle kanten op, maar zijn mond bleef dicht. Hij tuitte zijn lippen, rechtte zijn rug, bracht zijn hoofd naar achteren en haalde diep door zijn neus adem. Ik moest even aan Marijke van Helwegen denken met haar lipjes getuit en de borstjes vooruit. Daarna liet hij een zacht rochelend geluid horen. Met al zijn kracht liet hij de lucht uit zijn longen komen en bewoog zijn hele lijf mee met die kracht. En zo liet hij de zo zorgvuldig op zijn tong verzamelde kwat  naar buiten komen.

Vol overtuiging spuugde hij die rochel zo ver mogelijk als hij kon. Helaas was de fluim iets te visceus met het gevolg dat het met een lange slijmdraad aan zijn lip bleef hangen en daardoor op zijn volgens mij net nieuwe winterjas terecht kwam. Ik kon die schaterlach die over mijn lippen ging niet bedwingen en geërgerd keek de jongen mij na toen ik hem voorbij reed.

succesverhaal

Ik ben begonnen met mensen te interviewen en daar een verhaal van te maken. Dat doe ik nu voor het clubblad en ik vind het toch leuk! Ik heb twee trainers gesproken voor een rubriek over de trainers en een vrouw die op de baan loopt en samen met haar man aan het lijnen is. Ze zijn al samen 106 kilo afgevallen!!
Hier het stukje over het succes van Sharon.

Je bent te zwaar, dat weet je, het is niet goed en toch eet je door. Af en toe probeer je een dieet, maar doordat je bepaalde dingen niet meer mag eten is het te moeilijk om vol te houden. En zo ga je weer verder. En ja die sigaretten, die zijn ook iets wat eigenlijk niet goed is. Maar ja, het zit in je systeem en krijg dat er maar eens uit. En ondertussen komen er steeds weer kilo’s bij die je mee moet zeulen. Daar word je weer moe van en daarom beland je iedere avond moe op de bank, hebt nergens zin meer in en je eet veel en ongezond, want je hebt echt geen fut meer om lang in de keuken te staan.

De frituurpan is zo handig!

Dit was het verhaal van Sharon en dat zal je niet geloven als je haar nu ziet. In 2007 liep ze ook bij ons, maar toen woog ze 120 kg en rookte ze nog. Ze had totaal geen conditie, maar door het roken verbeterde dat ook niet en dus stopte ze weer en belandde weer op de bank. Met het gevolg dat ze in maart 2013 150 kg woog. Toen besefte ze dat als ze zo door ging dat ze geen 60 jaar zou worden en dat vond ze toch wel heel erg, want ze had plannen genoeg. Ze wilde bijvoorbeeld tennissen, maar met iedere dag een volledig normaal mens om je lijf heen ga je dat niet redden. Ze was al gestopt met roken en nu nog de kilo’s eraf werken.

Dit keer pakte ze het serieus aan en ging naar de WeightWatchers. En vanaf dat moment veranderde haar leven. WeightWatchers werkt met punten. Je mag een aantal punten eten afhankelijk van je leeftijd, gewicht, lengte en geslacht. Maar je moet minimaal 26 punten eten. “ Dat is best wel veel hoor” zegt Sharon overtuigt. Een jaar lang ging Sharon iedere week erheen om te wegen en de kilo’s verdwenen. “Ik had echt niet verwacht dat ik het zo goed zou volhouden en dat ik zoveel zou kunnen afvallen! Bij dit systeem mag je alles eten wat je wilt, maar wel binnen het aantal punten. Ik lust erg graag patat en de porties werden steeds groter, maar nu moet die patat wel lekker zijn en niet teveel, zonder saus en wel bij Van Ree vandaan.”

Alles moet gewogen worden om de punten te tellen. “Zelfs met vakantie gaat de keukenweegschaal mee” zegt Sharon lachend.

Bij de bijeenkomsten kreeg Sharon de certificaten uitgereikt van 30 kg afgevallen en van 40…. en van 50 kg!!! Ze is het succesverhaal van de afvalclub. Na een jaar trouw iedere week daar op de weegschaal te hebben gestaan zitten de punten zo in haar systeem dat ze nu haar punten telt op de App. van de WeightWatchers.

Op de App staan  leuke ideeën en recepten en dus staat Sharon blij in de keuken en weegt de pasta keurig af.

“Toen ik 30 kilo afgevallen was ging ik tennissen, maar ik was continu buiten adem. Mijn man Andre zat toen al een paar jaar op Hollandia en hij attendeerde mij op de Start to Run die in maart weer zou beginnen.” En zo ben ik begonnen met hardlopen en ik vind het geweldig leuk om hier op de baan te lopen! Door de deskundigheid en het enthousiasme van o.a. Simon, Jan en Peter heb ik een goede techniek aangeleerd gekregen en loop ik nu al een half jaar blessurevrij.”

In plaats van op de bank zitten, traint Sharon nu twee keer op de baan en tennist ze twee keer in de week. Ze voelt zich er heel goed bij, heeft conditie om te tennissen, heeft weer taille gekregen en kan nu haar kuitspieren zien zitten!

Ze heeft dit jaar meegedaan aan allerlei loopjes van rond de 5 km. Ze gaat in december meedoen aan de Midwinterduinloop in Egmond van 7.6 km. “Volgend jaar doe ik in Schoorl m’n eerste  10 km en wie weet loop ik volgend jaar de Dam tot Dam loop! Dat zou toch mooi zijn he! Maar ik bouw het rustig op hoor.”

Sharon weegt nu 82 kg en is dus 68 kg kwijt! Haar man doet mee in de strijd tegen de kilo’s en viel 38 kg af. Dus samen zijn ze al ruim de 100 kg verloren!

“ Er is één nadeel” zegt Sharon lachend” Het kost heel veel geld, want je moet allemaal nieuwe kleren kopen. Ik ging van maat 52 naar maat 40. Ik heb één spijkerbroek bewaard en daar pas ik nu met twee benen in één pijp!”