ikke zelf doen

Ken je ze, de peutertjes die roepen: Ikke zelf doen mijn schoenen!!!

Dan prutsen ze met moeite hun poezelige voetjes in de schoen en prutsen met hun veters en denken dat het echt gaat lukken om voor een bepaalde tijd die mama nog heeft de veter te strikken.

Of het nou komt door de motoriek die nog niet goed is ontwikkeld of door de te korte tijd die mama daarvoor te besteden heeft, de veter wordt uiteindelijk door mama in een razend tempo gestrikt en dat is dan weer een mislukte poging op de weg naar zelfstandigheid.

Nu hoef je als peuter nog niet zo zelfstandig te zijn, maar als dit gebeurt als je puber bent wordt het echt gevaarlijk.

Ken je ze, de ouders die roepen: wij samen doen jouw huiswerk, want jij kan nog niet plannen!!!

Bij deze ouders is het onmogelijk om daar wat tegenin te brengen, met het gevolg dat zij naast je aan het bureautje gaan zitten en beslissen wat goed is voor jou om te leren en op welke volgorde je verschillende vakken gaat leren en doen.

Samen de woordjes in je hoofd stampen en samen het werkstuk maken.

Of het nou komt door de puberteit waardoor ze veranderen of door de druk van de ouders die op hun schouders komt te liggen, het huiswerk wordt uiteindelijk een keer door het kind zelf gedaan of juist verprutst en dat is dan weer een poging op de weg naar zelfstandigheid.

We trappen er allemaal wel in dat we een keer te ver gaan met helpen van je kind en de een wat meer als de ander.

Rick moest op de HAVO twee kranten vergelijken voor maatschappijleer en ik mocht hem daarbij helpen. Het was het AD en een streng Christelijk blad.  Het was een geweldig leuke opdracht vond ik en voor ik er erg in had nam ik de regie over en maakte ik zijn verslag en knipte en plakte Rick de artikelen waar ik ze hebben wilde.

Ik had een 9.3 gehaald!! Goed he????????????

Toen de kinderen nog op de lagere school zaten moest Marc een keer een spreekbeurt  houden en  hebben we hem geholpen met een PowerPointpresentatie in elkaar te zetten.

Maar uiteindelijk hebben we besloten dat we te ver waren gegaan en hebben we hem het zelf laten doen. En dat ging goed.

Rick hebben we ook geholpen met een PowerPointpresentatie, maar hij ging er met zijn manier mee om. hij printte het uit voor zichzelf en vertelde met de blaadjes in de hand wat erop stond. De klas heeft onze prachtige plaatjes nooit gezien.

Mijn buurvrouw had een kind dat alles net op het laatste moment deed. Ze hielp hem niet, maar hij had wel een goed cijfer voor een werkstuk over van Gogh.  Ze had hem een heel mooi boek geleend over de schilder en hij was de hele middag bezig op zijn kamer. Ze was blij dat hij daar veel uit had kunnen halen.  Hij ging blij met een werkstuk naar school  en zij vond het boek terug met allemaal verknipte bladzijden.

Leren is vallen en opstaan en leren van je fouten. Ik las deze week een spreuk die maar steeds in mijn gedachte blijft.

Succes is hoe hoog je stuitert nadat je bent gevallen.

Het is zo moeilijk met kinderen,  loslaten.

Dat is ook een heel proces, maar het is ook vertrouwen hebben.

Dat het uiteindelijk wel goed komt met die gasten.

koor

Ik heb jaren op een koor gezeten en veel uitvoeringen meegemaakt. Was best wel spannend of het wel zou klinken en of het publiek het wel zou waarderen. Maar in de kerk galmde we erover en klonk het meestal wel aardig.
Met het koor in Zwaag was de acoustiek zeer slecht en kwamen we niet geheel tot ons recht. Hoe goed we het ook ingestudeerd hadden. En tja, het publiek kwam daar niet alleen voor ons, maar ook voor de gezelligheid en dus werd er gewoon doorheen gepraat en klonken er glazen op de bar.

Maar het was leuk om te zingen en gezellig met elkaar en dat vond ik het belangrijkste. Nu zing ik al jaren alleen op feestjes en partijen. We zijn dus niet een beroemd koor geworden dat de optredens af moesten houden. Sommige koren hebben een choreograaf en hebben de beste dirigent en de juiste contacten en komen op het podium van theaters te staan. In hoorn hebben we het koor Broadway dat het enorm goed doet.

Er zijn maar weinig koren die vaak optreden voor een groot publiek in een groot theater. Deze artiesten zullen natuurlijk enorm genieten van zo'n groot publiek en je moet als artiest uitkijken dat je door die roem niet afglijdt.  Drugs en drank zijn in die muziekwereld heel gewoon. Menig artiest die voor zo'n groot publiek optreden weten maar al te goed hoe vaak artiesten grijpen naar deze middelen. De Toppers stonden in de Arena voor een heel groot publiek en voelden zich vereerd om daar te mogen zingen.

Vorige week was ik voor het eerst in de Arena en was erg onder de indruk van dit gebouw, de vele mensen, de zeer strak geregelde veiligheidsmaatregelen en ik had ogen en oren tekort om alles te zien en mee te maken wat er gebeurde.
Het is me totaal ontgaan dat de spelers vanwege moederdag met hun moeders het veld opliepen, dat er werd geapplaudisseerd toen Nathaniel Roggeveld het stadion binnenkwam, dat er iemand uit het publiek weggevoerd werd en dan heb ik het maar niet over het voetbal waar ik totaal geen verstand van heb.

Maar het meest was ik onder de indruk van het koor dat bijna om de 14 dagen een optreden geeft van ruim 90 minuten met synchroon bewegende armen, volledig op de maat trommelende en klappende zangers die ook vaak sprongen maken op de maat. Dit koor heeft het voor elkaar gekregen dat zij in het grootste theater van Nederland om de week met een meervoud van 1000 tallig publiek mogen optreden. Vak 410.

Daar kunnen de Toppers niet aan Tippen!!

Zij leven hoog zijn leven hoog

Zij leven hoog 

zij leven hoog

ja hoog

ja hoog

zij leven hoog !!

Weer niet ontdekt

Zaterdagavond vierden we de verjaardag van Ruud in de Loft der Zotheid in Hoorn.

Ik was daar nog nooit geweest en ik moet zeggen dat ik me er meteen erg thuis voelde.

Ik begon met een biertje dat iets te maken had of was gemaakt door Tim Knol, een bekende artiest uit Hoorn. Gelukkig geen biertje van Ben, die had ik geweigerd natuurlijk na het incident met de verkeersregelaar.

Er werd gezongen voor de 60- jarige jarige en iedereen zong uit volle borst het lang zal ze leven. Achter mij zong een jongeman een riedeltje in de tweede stem en ik attendeerde hem erop dat hij wel talent had en dat hij wel met ons mee mocht zingen. We hadden namelijk een zeer lang lied ingestudeerd voor de jarige, onder eigen instrumentale begeleiding.

Er werd wat van ons verwacht, want we hebben met de groep atletiek Hollandianen al een goede reputatie opgebouwd wat betreft het produceren van songs en multi vocale uitvoeringen met specials. Onze act zou deze keer heel speciaal zijn omdat Ruud in de scene of music zit en dus moesten we de uitdaging aan en heb zelfs ikzelf ook mijn instrument ter hand genomen.

Maar goed, ik had deze jongeman dus aangesproken en even later ging ik even bij hem zitten en sprak hem even naar de uitvoering van ons lied. Hij vertelde dat hij ook wel een beetje piano kon spelen en zijn vriend beaamde dat met volle overtuiging. Na wat geklets vroeg hij of ik even met hem mee ging naar de ruimte ernaast omdat hij me wilde overtuigen dat hij wel kon zingen. Ik liep met hem mee en in die kroeg ernaast stonden op de bar rekjes met CD’s van Hoornse artiesten. En ja hoor, ik kreeg van hem ZIJN CD !!

Ik heb heel goed mijn best gedaan tijdens onze act, het klonk als een klok, het liep als een trein,maar helaas heeft hij nog geen enkele van mijn talenten ontdekt.

Ik zal dus toch weer de grijze muis blijven die ik altijd al geweest ben. Zegt dat iets over mij of zegt het iets of zijn gehoor?

Wat het ook is, ik blijf een Ongekend Talent.

Maar ik kan echt heeeeeel goed blokfluiten, Carel Brouwers !!!!!

In hoorn een groep van atleten

Hun schoenen tot op de draad versleten

Ze hebben talent

Alleen ongekend

Ze zingen dat wil je niet weten

la la la la la la etc.

Kijk eens wat Ruud geregeld heeft voor mij! Een gesigneerde CD van Carel!!