L

Lars,

Ik kijk weer uit om naar je toe te gaan.
Ik kom binnen
en als je naar me toe komt lopen
en mijn naam noemt
loop ik meteen met je mee de kamer in
waar het bed staat.
zonder woorden begrijp ik
wat je wilt van mij
en zo zit ik op het bed.
Je staat achter mij,
ik doe precies wat je zegt.
Toch is er enige weerstand in me,
een stemmetje die zegt:
doe het niet!
Maar we gaan door,
ik adem in,
houd mijn adem vast
en adem diep uit.
Op dat moment
trek je aan mijn arm
en ik voel
mijn bekkenbotten
over elkaar heen knakken
en dat is
wat je wat wij wilden bereiken,
het si gewricht
weer losmaken.
Blij dat het weer gelukt is
ga ik zonder pijn
op de fiets naar huis

We're The Superhumans | Rio Paralympics 2016 Trailer

engel

Lieve Lies,

Rond deze tijd kom je zeker

weer in mijn gedachte.

Ik weet nog als de dag van gister

dat jij naar me lachte

je kwam met je grote tas

de kleedkamer in

en je straalde van oor tot oor

je had er enorm veel zin in

je had je ziekte toen overwonnen

je deed weer mee in de strijd

je was zo blij dat ook jij

daar mee zwom in de Rijd

het was mijn eerste triatlon

in 2010

ik had je daarvoor

nog maar een paar keer gezien

bij de finish stond je familie

met een taart van marsepein

wat een emoties; vereerd

dat ik daar zo dichtbij mocht zijn

ik glipte over de finish

als “Henk “ maar wel een vrouw

want ik zat net iets achter je

en de speaker vertelde over jou

ik probeer nu ieder jaar

mee te doen met de Niedorpertriatlon

en vergeet nooit meer

hoe ik met jou in 2010 begon

je gaat steeds mee met ons

het water in en over de brug

ik voel je kracht en je lach

als een engeltje op mijn rug

lieve Lies ik ga nu trainen

voor een halve volgend tri seizoen

ga je dan met mij mee?

want jij wilde het ook zo graag doen

triatlon eindtijden 2010 Nieuwe Niedorp

Liesbeth           1:18:32

‘

“Henk”            1:19:18