Wat was je een mooie bruid op deze heugelijke dag, zondag 14
juni 2015.
Je straalde alle
regen weg en niets stond jullie in de weg om elkaar het ja woord te geven. Vol
vertrouwen zaten jullie in het prieeltje aanschouwt door familie en vrienden.
Niet in de volle zon zoals we gehoopt hadden na die
prachtige hete vrijdag, maar in een miezer regen die af en toe van zich wilde
laten gelden.
Je tantes mochten ook komen kijken en ze waren er
allemaal. Het had nog wel wat voeten in
aarde voordat ze er waren, maar dat is jou totaal ontgaan als bruid.
Tante Ellie kwam met tante Lia uit Rotterdam. Zij mailden
naar tante Thea de dag ervoor om het adres te vragen, want de kaart was zoek.
Thea had uitgelegd dat het in Schoorl was bij de bokkensprong en dat wisten die
tantes die al 50 jaar uit Noord Holland waren vertrokken wel te vinden………
Niet dus. Ze stonden aan de klimduin, parkeerplek gezocht en
dik betaald om er dan achter te komen dat ze nog 5 km moesten rijden. Ze waren
al laat, want ze hadden ieder een hoedje op hun hoofd en voordat je zo’n hoedje
netjes op je hoofd vast hebt zitten...
Dus ze vertrokken al laat uit Rotterdam, maar ze vertrokken
uit Rotterdam en kwamen zo op de valreep aan en zette de auto op de eerste de
beste hoek op de parkeerplaats.
Tijdens de plechtigheid zagen we een auto eerst langs hun
auto proberen te gaan en daarna reed deze auto heel voorzichtig achteruit. De
parkeerplaats was volledig geblokkeerd door die twee dames met hoedjes. Tijdens
de receptie werden ze verzocht om de auto te verwijderen.
Tante Anja had de ochtend nog een samen zijn met fietsers in Heiloo en reed
van daaruit op de racefiets naar tante Tineke. Samen zijn ze de sportieve
tantes die allebei erg van hun racefietsjes houden, gekocht bij Kolkman van de
erfenis van opa en oma Bakker.
Ze fietsten naar Schoorl en reden over mooie paadjes en
dijkjes, maar ondertussen begon het te regenen. De broek van Tineke werd al
aardig nat onderweg, maar ze genoten van het ritje samen en hoopten beide nog
heel erg dat de regen weg zou gaan als de bruid en bruidegom voor de ambtenaar
zouden staan.
Ze kwamen aan bij de Bokkesprong en zetten hun fietsjes
tegen elkaar. Ze waren bijna even groot of eigenlijk even klein. De tantes
Groot keken verbaasd naar hun strakke fietskleding en vroegen zich af of die
tantes wel wisten dat het een bruiloft was.
Maar de hoge hakken zaten in de rugzak.
De rugzakken mee naar binnen en op zoek naar een ruimte om
om te kleden.
Ze vonden een invaliden toilet en met zijn twee doken ze
erin.
Onder veel gegiechel werden de natte kleren uitgetrokken en
tante Tineke deed een mooi topje aan en tante Anja hees zich in een jurk. De kuit was al ontdaan van de smeer en zo
konden ze zich weer vertonen.
De gasten stroomden binnen en de erehaag werd gevormd, terwijl
het nog steeds miezerde. Eindelijk kwam het bruidspaar aan en konden de gasten plaats nemen op mooie witte
stoeltjes.
Het zag er allemaal prachtig uit. Niet iedereen had een
paraplu mee en de tantes stonden even onder een parasol op het terras even verderop.
Een grote man stond daar ook even te wachten en ze besloten om de parasol los
te maken van de voet en zo togen de tantes onder de parasol met Jos als drager
naar de plechtigheid. Er werd gelachen met elkaar en zakdoekjes gedeeld voor de
tranen die vielen toen jullie zelf jullie brieven voorlazen.
Na het feest hebben de tantes met ooms samen in de Bokkesprong gegeten en zo kwam
een prachtige dag ten einde.
Lieve groetjes van tante Anja
