maandag 15 juni 2015

Lieve Bea

Wat was je een mooie bruid op deze heugelijke dag, zondag 14 juni 2015.
Je straalde  alle regen weg en niets stond jullie in de weg om elkaar het ja woord te geven. Vol vertrouwen zaten jullie in het prieeltje aanschouwt door familie en vrienden.
Niet in de volle zon zoals we gehoopt hadden na die prachtige hete vrijdag, maar in een miezer regen die af en toe van zich wilde laten gelden.

Je tantes mochten ook komen kijken en ze waren er allemaal.  Het had nog wel wat voeten in aarde voordat ze er waren, maar dat is jou totaal ontgaan als bruid.
Tante Ellie kwam met tante Lia uit Rotterdam. Zij mailden naar tante Thea de dag ervoor om het adres te vragen, want de kaart was zoek. Thea had uitgelegd dat het in Schoorl was bij de bokkensprong en dat wisten die tantes die al 50 jaar uit Noord Holland waren vertrokken wel te vinden………

Niet dus. Ze stonden aan de klimduin, parkeerplek gezocht en dik betaald om er dan achter te komen dat ze nog 5 km moesten rijden. Ze waren al laat, want ze hadden ieder een hoedje op hun hoofd en voordat je zo’n hoedje netjes op je hoofd vast hebt zitten...
Dus ze vertrokken al laat uit Rotterdam, maar ze vertrokken uit Rotterdam en kwamen zo op de valreep aan en zette de auto op de eerste de beste hoek op de parkeerplaats.
Tijdens de plechtigheid zagen we een auto eerst langs hun auto proberen te gaan en daarna reed deze auto heel voorzichtig achteruit. De parkeerplaats was volledig geblokkeerd door die twee dames met hoedjes. Tijdens de receptie werden ze verzocht om de auto te verwijderen.

Tante Anja had de ochtend nog  een samen zijn met fietsers in Heiloo en reed van daaruit op de racefiets naar tante Tineke. Samen zijn ze de sportieve tantes die allebei erg van hun racefietsjes houden, gekocht bij Kolkman van de erfenis van opa en oma Bakker.
Ze fietsten naar Schoorl en reden over mooie paadjes en dijkjes, maar ondertussen begon het te regenen. De broek van Tineke werd al aardig nat onderweg, maar ze genoten van het ritje samen en hoopten beide nog heel erg dat de regen weg zou gaan als de bruid en bruidegom voor de ambtenaar zouden staan.

Ze kwamen aan bij de Bokkesprong en zetten hun fietsjes tegen elkaar. Ze waren bijna even groot of eigenlijk even klein. De tantes Groot keken verbaasd naar hun strakke fietskleding en vroegen zich af of die tantes wel wisten dat het een bruiloft was.
Maar de hoge hakken zaten in de rugzak.
De rugzakken mee naar binnen en op zoek naar een ruimte om om te kleden.
Ze vonden een invaliden toilet en met zijn twee doken ze erin.
Onder veel gegiechel werden de natte kleren uitgetrokken en tante Tineke deed een mooi topje aan en tante Anja hees zich in een jurk.  De kuit was al ontdaan van de smeer en zo konden ze zich weer vertonen.

De gasten stroomden binnen en de erehaag werd gevormd, terwijl het nog steeds miezerde. Eindelijk kwam het bruidspaar aan en  konden de gasten plaats nemen op mooie witte stoeltjes.
Het zag er allemaal prachtig uit. Niet iedereen had een paraplu mee en de tantes stonden even onder een parasol op het terras even verderop. Een grote man stond daar ook even te wachten en ze besloten om de parasol los te maken van de voet en zo togen de tantes onder de parasol met Jos als drager naar de plechtigheid. Er werd gelachen met elkaar en zakdoekjes gedeeld voor de tranen die vielen toen jullie zelf jullie brieven voorlazen.

Na het feest hebben de tantes met ooms  samen in de Bokkesprong gegeten en zo kwam een prachtige dag ten einde.

Lieve groetjes van tante Anja




Geen opmerkingen:

Een reactie posten