Beter een goede buur dan een verre vriend

schilderij van Willem 3. 

Ik zie hier een hedendaagse strateeg in nl Hendrik 2

Het was een mooie donderdagmorgen. Ik had de E tickets uitgeprint, mijn tas klaargemaakt en stond op het punt te vertrekken naar het station waar Natalie op mij wachtte om naar het Rijksmuseum te gaan. Een mooi dagje uit op een koude dag in november. Ik had er erg zin in om eens lekker door een museum te dralen.

Toch nog even kijken of ik mijn ovkaart in mijn portemonnee had zitten. Ai, niet te vinden. Vlug gooide ik mijn tas leegop de tafel op zoek naar de kaart. Nergens te vinden en de tijd tikte en tikte door en ik raakte in paniek. Wat nu? Kan ik wel reizen zonder die kaart? Ik wist het niet, maar ik moest vertrekken, want anders was ik te laat. Zonder die kaart ging ik toch maar naar het station waar Natalie op mij stond te wachten. Met een rood hoofd kom ik daar aan en vertel Natalie dat ik mijn kaart kwijt ben. Oh, zegt ze, dat is niet erg hoor. Ik heb een reservekaart. Pfff, gelukkig, dat was ook weer opgelost en tevreden met zweet op mijn rug stapten we de trein in.

Onderweg vroeg Natalie of ik de E tickets mee had en ik deed mijn tas open om ze haar te laten zien dat ik alles weer onder controle had. Maar wat ik ook in mijn tas zag.... geen E tickets. OOOH neeh, die lagen nog op de tafel omdat ik zo naar die kaart heb gezocht.. Vlug moesten we een oplossing verzinnen voor het volgende probleem. Er was niemand thuis die de kaarten bij het volgende station zou kunnen brengen. Terug rijden was ook geen optie, want dan werd het wel erg laat.

Buurvrouw Willemijn!! Vlug gingen we het volgende station de trein weer uit en belden Willemijn of ze die E tickets zou kunnen brengen.
Ach, natuurlijk Anja! Dat doe ik wel even hoor.
En zo kwam ze op het station met de papieren en konden we met een half uur vertraging weer door reizen naar Amsterdam. We wisten met welke tram we naar het museum konden en deze stond al klaar voor ons. We zaten lekker in de tram te kletsen en we reden door de stad. Maar opeens stond de tram stil en werd omgeroepen dat er een technische storing was en dat we uit moesten stappen. De rest hebben we gelopen en met koude tenen kwamen we bij het museum aan.

We hebben enorm genoten van die dag, want wat is er veel te zien in het Rijksmuseum !! Eigenlijk teveel te zien. We gaan er zeker nog een keer naartoe, want we hadden toch echt tijd tekort, zelfs al hadden we dat half uurtje er extra bij gehad.
En dan heb ik echt alles onder controle....
Denk ik