2014

Het jaar is bijna om.

ik had een goed voornemen en daar heb ik me aan gehouden, bijna iedere week wel wat geschreven of geplaatst heb op dit blog.

En ik heb af en toe wat op mijn lijstje gezet van boeken, films of theater, wat ik heb beleefd wat me een tikje gaf, ontroerde of waar ik door geraakt ben.

En zo is er weer een jaar omgevlogen, maar  het was wel een bewogen jaar.

Het jaar begon meteen nieuwjaarsduik wat geweldig leuk was.

Wim en ik waren 6 januari 25 jaar getrouwd en dit hebben we gevierd in Maastricht. Het was koud, maar de stad was gezellig en het was mooi om samen daar te zijn. De week erop kwam de boodschap dat Liesbeth dood zou gaan. Ze heeft alles uit de kast gehaald om van haar laatste dagen te genieten. Ze kreeg toch nog een paar maanden extra en we hadden contact met de mail en met de app ringring groep, af en toe een bezoekje, maar toen kwam toch het moment dat we haar moesten loslaten.

Wat was zij inspirerend en sterk. Ik heb haar bewonderd om haar levenskracht haar positiviteit en belangstelling voor iedereen en zal haar nooit vergeten. Ze heeft een speciaal plekje in mijn hart veroverd. Het was een moeilijk afscheid, want ik zat in de kerk van Zwaag toen zij in Heiloo begraven werd. Ik mocht er niet bij zijn, maar jeetje wat was ik er emotioneel bij.  Mijn tranen biggelden over mijn wangen en ik schaamde me kapot omdat die tranen te zien waren in Zwaag bij de begrafenis van mevrouw Groot. Het voelde enorm dubbel.

Samen met Gerda en Henny ben ik laatst op de begraafplaats geweest. Samen op de fiets naar Heiloo. Het was mooi om er te zijn en zo heb ik met hen afscheid kunnen nemen van Liesbeth. Toen voelde het pas goed, want met afscheid nemen heb je elkaar nodig.

Fietsen.. ja dat deed ik dit jaar ook weer met veel plezier.

Ik mis de ritjes op de fiets op zondagochtend met de rondtollertjes nu het te koud is. We gaan weer vroeg beginnen in 2015 als het weer het toelaat, want het is zo lekker.

Dit jaar was ik niet echt gedreven om wat te presteren. Maar met de eenhoornloop heb ik de 21 km toch in een goede tijd kunnen lopen. Mede dankzij Henny die de loop volgens een Exel sheet in de gaten hield.

Met de triatlon belandde drie hollandianen op het podium en met mijn derde plaats was ik een blije vrouw.

Dit jaar ben ik voor het eerst in Berlijn geweest en dat is zeker niet de laatste keer. Het was een super stad, een stad van de superlatieven. Maar ook van een treurige geschiedenis.

Met Gerda op vakantie, wij hebben het gered!! En dat zonder onze technische Hanneke.

We hebben lekker gefietst ondanks de vele regen. Op de terugweg belandde we een kilometer achter de stoet van bijna 40 rouwauto’s  die de resten van de omgekomen mensen van de rampvlucht naar Hilversum brachten. Mooi om te zien hoe Nederland weer tot elkaar komt in tijden van rouw.

Wim ging alleen op de motor naar Frankrijk en beleefde heel veel. Het was mooi om zijn verhalen te horen en ik ben trots op die vent die dat toch maar heeft gedaan.

Op het werk heerst veel onrust. We gaan reorganiseren en dat kost banen. We weten nog niets, maar er gaan klappen vallen. Wie eruit moet…. ???

Ik maak me er geen zorgen om, maar zie het wel bij veel collega’s borrelen en dat doet me dan zeer. We zijn zo’n goed team.

Een verpleegkundige is een paar maanden terug overleden. Ze was nog jong en had talent. Ze zong bij de cabaret groep mooie liedjes. Hieronder kun je haar op youtube horen.

Deze winter mag van mij gauw over zijn omdat ik moeite heb met de donkere dagen. Januari duurt straks nog erg lang. Ik verheug me op een concert van Liesbeth List waar ik 28 Januari naartoe ga.  Ik heb gisteren gewoon 2 kaartjes gekocht en zie wel hoe en met wie ik daar terecht kom.

2015, wat zal het jaar brengen? We weten het niet en dat is maar goed ook. Anders leef je niet, want leven is één grote verassing.