donderdag 20 juni 2013
Alzheimer
Ik zit naast uw bed. U bent moe de laatste weken en daarom hebben ze u vandaag op bed laten liggen. De laatste keer dat ik bij u was met Corina was u ook zo moe en deed u uw ogen niet meer open. We hebben met u gepraat, uw hand gepakt, geaaid en geprobeerd of u koffie wilde drinken. U reageerde daar niet op. Toen heb ik uw jas aangedaan, lekker stuntelend met de mouwen, maar u deed uw ogen niet open. Naar buiten met de rolstoel en we reden in de felle zon, maar u deed uw ogen niet open.
We kwamen terug en vertelden dat u niet reageerde en meteen werd de arts erbij geroepen. U werd op bed gelegd en daar deed u uw ogen wel weer open. U werd onderzocht en er werd niet echt wat gevonden. Later leek het weer beter te gaan, maar weer was u moe en afwezig. Dus vandaag ligt u de hele dag op bed en luistert u naar de geluiden die uit de huiskamer komen en ruikt u de geur van de kippensoep.
Nu kijkt u me de hele tijd aan en knippert met uw ogen als ik wat zeg. Ik vertel u over thuis, over de mailtjes met Marjon, de facebook berichten van lindsay en u luistert en knippert. Ik hou uw hand vast en beweeg even met mijn arm tegen uw bed. Ik merk dat het hele bed heen en weer gaat en denk aan de holistische pulsing massage van Hanneke. Ik zet het bed langzaam in een ritmische beweging en u kijkt me aan. Ik heb het idee dat u het ook prettig vindt en zo blijven we elkaar een tijdje aankijken en bewegen we samen in een rustig ritmische pulsbeweging, u houdt mijn hand goed vast en ik hou uw arm vast. Ik zie dat u even uw ogen sluit, maar me toch weer aan wilt kijken. Ik zie hoe klein uw pupillen zijn, de haren op uw kin, de rode gloed op uw wangen. We zijn even helemaal alleen op deze wereld en het voelt heel goed. Ik zou graag willen voor u dat u nu uw ogen kon sluiten en de rust kon vinden waar u bijna wel zeker naar verlangt. U lijdt al 5jaar aan alzheimer en het is een lange moeilijke weg. Ik hoop dat u gauw onder de engelen mag komen. Maar het is zoals het is, zei een lieve man die nu nog maar net weet hoe het is om daar te zijn.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten