Hallo luitjes,
Ik zal me weer even voorstellen, ik ben Tripak. Anja heeft ooit een keer (7 juni 2012) mijn verhaal opgeschreven die ik U hier weer zal herhalen om het geheugen op te frissen:
Ik ben in de beginjaren negentig begonnen als triatlonpak van Hans Last. Dat is een supersportman die al jaren meedoet aan triatlons. Favoriete triatlons van Hans zijn die van Nieuwe Niedorp en Abbekerk. Lekker dichtbij en gezellig. En er doen mensen uit de omgeving aan mee.
Zijn concurrent in de strijd is Hennie Tol. Toen Hans een nieuw pakje kon krijgen van de club werd ik afgedankt aan hem. Ze eindigen bijna altijd gelijk en dat al jaren. Met Hans lag ik altijd veel langer in het water. Lekker hoor, vooral in Nieuwe Niedorp met al die prut. Fietsen deden ze altijd wel gelijk, maar lopen kon Hans weer sneller. Dan wapperde ik alweer gedroogd langs zijn lijf. Bij Hennie paste ik precies. Helaas werd hij ook ambitieus en schafte hij een pak aan met een of ander eng beest op de voorkant. Dat was vast een voorganger van Castelli. Gelukkig is Hennie ook zuinig en werd ik niet weggegooid, maar verhuist van zijn sportla naar de sportkist van Henk Wijbenga. Tjeeh, dat was een fanatieke triatleet hoor. Hij deed mee aan Stiens, en ja ook aan Ameland. Zwom ik zomaar in de zee en zat ik op het zadel van een mountainbike Dat was heftig hoor over al die hobbels en kuilen.En zoals het in het bestaan van een triatlonpak gaat werd ik door hem ook weer afgedankt. Er moest natuurlijk een pak van de vereniging aangeschaft worden en dus belande ik weer voor een lange tijd in de kist. Zijn kist zat vol met sportkleren. Die Henk was nog zuiniger dan Hennie. Wat een spullen had die man. Het leek wel malle pietje. Zelfs zijn eerste helm had hij nog in een hoek liggen. De vrouwen ruktten ondertussen op in deze sport en dus werd ik doorgegeven aan Pieternel. Dat was leuk. Kon ik weer een andere vorm aannemen. Gelukkig was ik gemaakt van een flexibel stofje en dus paste ik me aan aan dat vrouwenlichaam. Toen zij ook bevangen was van het triatlonvirus werd ik weer teruggebracht naar de kist van Henk, want ja die gooit nooit wat weg. Ik ben wel in die tijd gerepareerd. Met crèmekleurig draad werd mijn rits weer goed vastgezet. Weet niet meer wie dat gedaan heeft. Mijn geheugen laat me weleens in de steek. Weer wat jaren later kwam er een lange vrouw op de vereniging die zo sterk was dat ze de eerste keer op de baan met gemak al die super getrainde mannen op de baan inhaalde met die lange benen. De triatleten waren zwaar onder de indruk en hebben haar gemotiveerd om ook eens op een fiets te gaan zitten en ja hoor, ook dat kon zij onwijs hard. Zwemmen vond ze niks, maar met een beetje wilskracht perste ze er die 500 meters uit en hopla op de fiets, een stukkie lopen en weer een prijs voor de prijzenkast. Tja en je raad het al welk pak zij aanhad bij haar eerste triatlons….. Dat was ik natuurlijk weer. Ik heb dus ook met Monique nog op de eerste, tweede een derde plaats op het podium gestaan.
Maar ze was nogal ijdel en ik was al een verouderd model en dus belande ik op een of andere manier weer in de la van Hennie. Ik had al veel verhuizingen meegemaakt, maar weer werd een vrouw warm gemaakt voor de triatlonsport en dus kwam ik bij Anja terecht. En dat is wel gek hoor, zij heeft wat met nostalgie. En dus ben ik nu al een heel tijdje bewoner van haar sportplank. Leuk hoor, want onder deze plank liggen Judopakken. Die hebben weer andere verhalen over hun sport.
Ik ben nog een keer uitgeleend aan Hanneke, maar deze vrouw was na 1 x al helemaal bezeten van de triatlonsport en ze vond al gauw een sponsor die voor haar een super nieuw strak pakkie aanschafte. Ik heb niks van haar kast gezien, werd meteen weer retour gebracht. Ze viel vorig jaar in voor Anja omdat zij vorig jaar geblesseerd was. In september 2011 deed ik met Anja mee in Abbekerk en we werden zowaar tweede op de 1/8ste . Nu hebben we een tijd neergezet van 1.20.02 in Nieuwe Niedorp en dat voelde voor mij als bejaard pakje weer geweldig goed. Ik ving wel veel blubber, maar dat komt doordat ik mijn elasticiteit verlies.
Nu lig ik nog steeds( augustus 2016) in kast van Anja en ondertussen heb ik alweer wat triatlons met haar meegedaan. Ze is me steeds trouw gebleven..... tot vorige week.
Je wilt het niet weten zeg! Ze ging op zoek naar zo'n ultramodern jong ding op internet om mij te vervangen. Ik was heel verdrietig en zag mijn carrière hier nu eindigen. Ze had het er al over om mij in te lijsten. Dat klinkt erg respectvol, maar ik wil nog niet in een lijstje hoor, ik wil meedoen! En weet je wat er gebeurde? Ha ha ha! De bestelling ging verkeerd, het was niet goed doorgekomen, maar ze had wel betaald. Heel gek, gebeurt anders nooit, maar nu dus wel. Dat is een teken dat ze gewoon weer met mij moet starten. Morgen gaat ze naar Anna Palowna voor de kwarttriatlon en ze is daar een beetje onzeker over. Ze denkt dat ze niet snel genoeg is tussen al die fanatieke wetsuits en strakke pakken met gebalanceerde compressie, ademend vermogen, tefloncoating en dynamische fit. Natuurlijk is het even slikken als je tussen deze fanatiekers instaat met je retropak en grijze haren. Maar ik ben blij dat ik als retropak daar sta met Anja die daar gewoon gaat genieten en enorm haar best gaat doen om binnen de tijdslimiet binnen te komen. Ik ben wel een beetje verdrietig dat ze op zoek was naar een ander, maar ben blij dat het lijstje niet besteld is. Als ze dat ook zo doet als met haar pak komt dat lijstje er ook nooit !!!
20-08-2016
De triatlon in Anna Pawlowna is achter de rug.
Zo zeg dat was me wat!! Die wind stuwde de golven tot ongekende hoogte. Ik worstelde met Anja door het water. Tegen-voor-tegen.
Op de fiets wapperde ik bijna van dat lijf af. Gelukkig ging het zigzaggend door de kop van NH. Heerlijk heen en weer. Het lopen was ff lastig, maar ze liet me toch langs een paar strakke pakkies gaan. Ik heb genoten en Anja was tevreden met haar tijd die net onder de 3 uur was. We werden derde in de leeftijdscategorie. Niet slecht dus, heel goed zelfs.
Ik wil ook mee naar Abbekerk en ik denk dat Anja me gewoon weer aandoet. We zijn een goed team. Dit jaar gaan we oefenen in onder water zwemmen.Dat gaat vast heel goed omdat ik geen tefloncoating heb voor drijvend vermogen.
Nu lig ik nog steeds( augustus 2016) in kast van Anja en ondertussen heb ik alweer wat triatlons met haar meegedaan. Ze is me steeds trouw gebleven..... tot vorige week.
Je wilt het niet weten zeg! Ze ging op zoek naar zo'n ultramodern jong ding op internet om mij te vervangen. Ik was heel verdrietig en zag mijn carrière hier nu eindigen. Ze had het er al over om mij in te lijsten. Dat klinkt erg respectvol, maar ik wil nog niet in een lijstje hoor, ik wil meedoen! En weet je wat er gebeurde? Ha ha ha! De bestelling ging verkeerd, het was niet goed doorgekomen, maar ze had wel betaald. Heel gek, gebeurt anders nooit, maar nu dus wel. Dat is een teken dat ze gewoon weer met mij moet starten. Morgen gaat ze naar Anna Palowna voor de kwarttriatlon en ze is daar een beetje onzeker over. Ze denkt dat ze niet snel genoeg is tussen al die fanatieke wetsuits en strakke pakken met gebalanceerde compressie, ademend vermogen, tefloncoating en dynamische fit. Natuurlijk is het even slikken als je tussen deze fanatiekers instaat met je retropak en grijze haren. Maar ik ben blij dat ik als retropak daar sta met Anja die daar gewoon gaat genieten en enorm haar best gaat doen om binnen de tijdslimiet binnen te komen. Ik ben wel een beetje verdrietig dat ze op zoek was naar een ander, maar ben blij dat het lijstje niet besteld is. Als ze dat ook zo doet als met haar pak komt dat lijstje er ook nooit !!!
20-08-2016
De triatlon in Anna Pawlowna is achter de rug.
Zo zeg dat was me wat!! Die wind stuwde de golven tot ongekende hoogte. Ik worstelde met Anja door het water. Tegen-voor-tegen.
Op de fiets wapperde ik bijna van dat lijf af. Gelukkig ging het zigzaggend door de kop van NH. Heerlijk heen en weer. Het lopen was ff lastig, maar ze liet me toch langs een paar strakke pakkies gaan. Ik heb genoten en Anja was tevreden met haar tijd die net onder de 3 uur was. We werden derde in de leeftijdscategorie. Niet slecht dus, heel goed zelfs.
Ik wil ook mee naar Abbekerk en ik denk dat Anja me gewoon weer aandoet. We zijn een goed team. Dit jaar gaan we oefenen in onder water zwemmen.Dat gaat vast heel goed omdat ik geen tefloncoating heb voor drijvend vermogen.
Anja Stroet: 2:58:37 uur
Geen opmerkingen:
Een reactie posten