dam tot dam loop

zondag 23 september 2012

Ik had me opgegeven voor de dam tot dam loop bij de teams van het WFG. Het is altijd weer gezellig om mee te doen. Maar zo zijn er meer dingen die zo leuk zijn om te doen en vooral in September zijn er zoveel van die dingen. Voorgaande jaren deed ik aan alles mee en zat september vol met sportactiviteiten. Dit had tot gevolg dat ik eind september me weer moest voorstellen aan man en kinderen. Voor de balans in dit geheel besloot ik om toch maar niet te lopen dit weekend. We lagen zaterdag niet vroeg in bed en toch waren we vroeg wakker, want Wim had hoofdpijn en was behoorlijk snotterig.

En Rick was voor het eerst sinds jaren ook ziek met koorts.

Met het gevolg dat we dus niet even wat leuks konden doen. We hadden de bloemencorso in Winkel wel willen kijken, maar dat ging dus nu even niet.

Dus….. besloot ik toch de loopschoenen aan te doen en uit de ziekenboeg te stappen. Ik had niet getraind voor de damloop, maar 16 km moest er toch wel uit te krijgen te zijn?

Dus ik op weg. Ik had wat startproblemen en startte later dan gepland. Geen probleem natuurlijk en hup daar gaan we dan.

In de tunnel (1)heb ik mijn handen rood geklapt en gezongen uit volle borst. Was het akoestiek?? En dan, als je uit de tunnel komt begint het pas echt en voel je dat er wat van je verwacht wordt. Een afstand ligt voor je en je moet en zal het halen. Hopen dat het goed gaat, dat jij lijf de uitdaging accepteert en je niet in de steek laat.

Het eerste dorp ligt er mooi bij(2). De bochten in de weg en de mensen die allemaal bezig zijn met hun hobby(3) op deze mooie septemberzondag. Ik hoor verderop een liedje: you never walk alone. Het blijft in mijn hoofd hangen en natuurlijk loop je niet alleen op de dag van de DAM loop met het zonnetje en geen regenwolk te bekennen.

Ik had niet het idee dat ik noordelijk liep ,maar de wind kwam uit een rare hoek, zuidoost en dat zal mijn verwarring wel verklaren.

Ik liep en was aardig in cadans. Voor ik het wist was ik al halverwege. Dat ging snel! Natuurlijk had ik veel aan mijn cursus die ik in Frankrijk heb gevolgd. ”laat alles los in de natuur”.

Ik liep lekker , maar kreeg toch een blaar op mijn grote teen. Dat was balen hoor, want dan ga je toch anders lopen en dat speelde me op het eind wel parten.

Ik heb op het eind wat moeten wandelen. Was niet de bedoeling, maar mijn kuit begon te verkrampen of zoiets.

Ach het was nog maar 3 km , dus toch weer een dribbel ingezet en zo kwam ik toch bij het eindpunt aan.

Ik weet niet, ik miste een aantal belangrijke dingen die ik voorgaande jaren wel meegemaakt had(4).

Maar daarentegen was ik erg snel weer in de ziekenboeg  en herkenden ze me thuis nog als hun vrouw/moeder. En dat met koorts.

Ik was maar 2 uur weg geweest. Dat doen alle damlopers mij niet na.

Route: Bangertoosterpolder, Rijweg, Zwaagdijk, Hauwert, Egboetswater, zwaagdijk Oost, Westwoud, Ouwedik, Zwaag.

Afstand 21 km.

1 het fietstunneltje in de Rijweg: voor je het weet ben je er doorheen gelopen, de akoestiek was drama en mijn wave werd niet ingezet.

2 Hauwert, mooi dorpje met kerkje en klinkertjes en plaatselijk voetbalclub.

3 lopen, fietsen, rondje auto rijden, motor rijden, honden uitlaten, voetballen bij de plaatselijke voetbalclub en vogels kijken.

4heerlijke akoestiek in de tunnel, mensenmassa, kermis langs de route, verkeersregelaars, een groen hokje, de sfeer rondom de dammen, drinkposten en de medaille.