Ik ga al jaren met een groepje naar de maandagavond. We verkleden ons als groep met een thema en we hebben vaak de tweede prijs gewonnen. Dit jaar waren we wat minder fanatiek. Maar uiteindelijk zagen we er toch wel gaaf uit. We waren een rij tuig. Allemaal verkleedt als boeven in gevangenispakje aan een ketting met handboeien. En zo wonnen we evengoed de vijfde prijs. We hebben lekker gedanst, gepraat en gek gedaan. Het was gezellig, want er waren veel bekende gezichten. En ik heb me weer verwonderd over alle creaties, want iedereen was verkleed. Het aftreden van de paus wat dezelfde middag bekend werd kwam ook al langs. Heel actueel dus. De st.R.I.P overleefd, Gerrit Entius, Bedman, we gaan met de prins de laan uit, en vele andere leuke onderwerpen.
Het werd natuurlijk laat en na een broodje kroket bij de familie Takken gingen we met toeterende oren naar huis. Ik was te moe om nog te gaan douchen en kroop meteen onder de dekens. We konden lekker uitslapen, want we hadden vrij genomen. Dus zaten we samen rond koffietijd in ons ochtendjas aan de keukentafel. Mijn oren deden nog steeds raar. Koppie thee en de krant erbij en meteen de foto's even bekijken. De buurvrouw kwam langs lopen. Ze had al een wandeling gemaakt met de hond en de kinderwagen. Ik zwaaide even en ik kreeg een brede glimlach van haar terug. Mijn dag begon weer goed. De postbode kwam langs en ook hij zwaaide vriendelijk naar me, nadat hij twee blauwe brieven in de deur had gegooid. Alsof zijn lach de boodschap in die brieven zou kunnen verzachten. Het zonnetje scheen alweer aardig en dus liepen er nog een aantal mensen langs die een frisse neus haalden.
We zaten lekker uitgebreid de krant te lezen toen er weer een postbode aan kwam lopen. Weer een brief en een lieve glimlach van deze meneer kwamen ons huis binnenvallen. Toch idioot dat er zoveel postbode's op een dag langskomen. Ik vond het onzin en mopperend ging ik met de belastingbrieven en een rekening naar boven om te douchen. In de badkamer keek ik even in de spiegel om te kijken hoe de wallen onder mijn ogen eruit zagen.
Shit, dacht ik, nou begrijp ik al die glimlachjes van vanochtend, ik had namelijk nog een getekend stoppelbaardje op mijn gezicht.
www.carnavalzwaag.nl/index.php?p=fotoalbum&pid=2&galeryid=186&start=54
Geen opmerkingen:
Een reactie posten