Frankrijk

In het jaar dat ik van de middelbare school afkwam had ik een hele lange vakantie. Mijn zus was toen net 3 jaar geëmigreerd naar Frankrijk. Ze teelden daar biologische groenten en fruit om ze dan te verkopen op de markt.Deze pioniers hadden heeeel veel werk te doen, vooral in de zomer en dus ging ik er heen om te helpen. Na een weekendje Parijs met klasgenoten zetten zij mij op de trein naar Limoges. Daar werd ik opgehaald en begon mijn franse tijd. Mijn eerste taak was kersen plukken. Ik was nog witter dan wit omdat ik aldoor met mijn neus in de boeken had gezeten. Na een paar uurtjes in de boom was mijn hoofd zo rood als de kersen die ik plukte. De volgende ochtend mocht ik mee met Elly naar de markt. We hadden kersen, aardbeien, frambozen en veel soorten groenten. We vertrokken heel vroeg in de morgen en in Periqeux was er een plein voor de kathedraal waar de kraampjes opgesteld werden. Planken op schragen en dan mooi uitstallen. De mooie rode aardbeien in het zicht om de blikken te vangen, de groenten eromheen. En op de markt keek El bij haar concurrenten en besliste daar dan wat haar prijs zou zijn voor haar waar. Een spijkerschort voor het geld om de middel en een kistje om af en toe even op te zitten . We aten droge stukken stokbrood en water uit een fles die we meehadden. Langzaam kwamen de klanten binnendruppelen, waaronder ook de vele Nederlandse toeristen  die heel verbaasd reageerden als je ze in het Nederlands antwoordde. El had leuk contact met de medekraamhouders. Ze hebben haar in het begin goed geholpen met de namen van de groenten op te schrijven en op de markt heeft ze zich de taal eigen gemaakt, want ze kon maar een beetje Frans. Dat is nou echt avontuur. Naar een land emigreren waarvan je de taal niet goed kent en gewoon een bedrijf beginnen. 
We hadden na een lange ochtend op de markt nog fruit over en omdat het in die hitte niet zo goed bewaard kon worden gingen we naar een camping en gingen langs de tenten om toch die bakjes mooi fruit te verkopen. El had een afspraak met de camping eigenaar gemaakt om dit te kunnen doen. Ze zorgde dat het fruit er altijd goed uitzag en dus had ze wel vaste klanten op de markt en op de camping waren ze er ook blij mee. 
De restjes en ook het minder mooie fruit werd gebruikt voor in ons toetje. Lekker hoor!!
We gingen eten en daarna vuil wieden. Dat ging niet zoals in Nederland. Die grond was zo droog met veel stenen. We trokken het vuil eruit en met een hand wiedertje gingen we er nog een keer overheen. Wat een stoffige grond.
Ze hadden  tuinsproeiers om water te geven aan de groenten en tussen de frambozenbomen gaven we water met een tank achter de trekker waaraan een slang zat waarmee we langs de boompje water goten. Ook een hele klus.  
We waren van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat aan het werk. Er was altijd wat te doen. Soms was het zo heet dat we 's middags even naar binnen gingen om even uit de zon te zijn. Af en toe vervloekten we die Koperen Ploert. Het huis was erg oud en had dikke muren, waardoor het wel koel was in huis. Dan gingen we chips eten omdat we zout nodig hadden. In huis was er ook altijd wel wat te doen, want door het werk op het land bleef het een rommeltje in huis.
De was deed El nog heel ouderwets met de hand met een ouderwetse wringer erbij. Dan waan je je in de jaren '30. De wc was buiten bij de schuur en als je op de pot zat, kwam er af en toe een muisje binnenwandelen of een salamandertje. 
Zaterdag stond El in Periqeux en donderdag in Terrason. Dat was ook een leuk stadje, maar ze had daar niet zo'n mooi plekje als in Periqeux. De dag voor de markt was het druk met oogsten. Wortelen, uien, prei, sla, bieten, slabonen en natuurlijk al dat fruit.
De dagen vlogen om. Ko, mijn zwager had dan de uitspraak: "ojee alweer zo laat! Voor je het weet is het weer advent". en die zin kwam wel erg veel langs die weken. Wat waren we blij als het regende. Dan hoefden we niet met die slang langs de bomen. Dan werd het werk even voor ons gedaan. Het nadeel was dat je enorm vies en nat werd met plukken na de bui. En op de markt met regen was ook niet zo leuk. Maar het regende helaas voor ons veel te weinig. Meestal hadden we het te heet.
We hebben enorm hard gewerkt in die hitte van de Koperen Ploert, maar het was voor mij een hele leuke tijd en ik denk er nog wel aan terug. Vooral als de zon hier maar niet door wil komen. Dan denk ik: Kom op, Koperen Ploert! Ik weet wat je kan!