nou ja zeg, wie verzint zoiets?
De ene dag wordt je aan de kant geschoven, gesloopt, de
botte bijl erin, de poten onder je vandaan gezaagd, je fundering gesloopt, met
de kogel door de kerk, moet je plaats maken voor een nieuwe, dakloos of zelfs met de grond gelijk gemaakt.
Dat kan je gebeuren. Meestal wordt er toch wel een regeling
getroffen om het netjes te regelen, maar het is soms niet te voorkomen dat het zo rigoureus eraan toegaat.
De andere dag wordt je te kijk gezet, in de picture en wordt
je geëerd. Iedereen komt even bij je kijken, want je bent speciaal. Je mag een vlag vasthouden en dat is een eer,
zoals op de olympische spelen ook het geval is. Je bent heel wat als je de vlag
mag laten wapperen. zelfs 2 dagen worden er voor uitgetrokken om je op een
voetstuk te plaatsen en een speciale stichting zorgt voor het behoud.
vrijdag 12 september was de dag van de scheiding, het weekend 13 en 14 september staat in het
teken van nationale monumentendag.
Je zal maar een “oud gebouw” zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten