zuiderzeepad 21-02-2015

Zullen we wat afspreken om elkaar weer te zien? Appte ik naar Petra. Dat vond ze een goed idee en in een telefoongesprek spraken we af dat we op 21 Februari gingen wandelen. Petra zou de route op gaan zoeken in een boekje met wandelroutes.

Ik moest de ochtend nog even werken en toen ik thuis kwam zat Petra al in de keuken.

De regen kwam met bakken uit de lucht en ik was blij dat ik met de auto naar mijn werk was gegaan.

Op de buienradar stond dat het na 14 uur droog zou blijven, dus gingen we wat eten en drinken en de route bespreken.

In het boekje stond het Zuiderzeepad. Dit is een wandeltocht van ruim 400 km die om het vroegere Zuiderzee heen ging. Ik vond het een leuk idee en dus gingen we ieder met een auto op weg naar Oosterleek. Daar stapte ik in haar auto en reden we naar Enkhuizen.

In Enkhuizen startte de tocht waarbij we gewoon de codering met rood en wit op de lantaarnpalen moesten volgen. Wat een prachtig systeem toch en met het boekje erbij werd duidelijk hoe we moesten lopen.

De tocht ging over de vesten van de stad en door de winkelstraat. We kwamen langs het kleinste snoepwinkeltje van Nederland en daar moesten we natuurlijk wel even binnen kijken.

Geweldig leuk winkeltje met allemaal glazen potten vol met snoepjes en dropjes.

Helaas kon de vrouw achter de ouderwetse balie met nog ouderwetsere kassa waar bij je aan een hendel moest draaien om hem open te krijgen  niet onze vraag beantwoorden waar het zoethout die daar stond nou vandaan kwam.

Dat was de eerste vraag die we bij thuiskomst op moesten zoeken.

We werden uiteindelijk door de Koepoort de stad uitgeleid en via Bovenkarspel naar de dijk gestuurd waar we konden genieten van het uitzicht over het IJsselmeer. We zagen een lange sliert van vogels in formatie vliegen. Wat een wonder der natuur dat die vogels al lang voor de racefietsers in waaiers vlogen.

Op de dijk heb je uitzichten over akkers en landerijen. We zagen een witte vogel langs een sloot staan en we denken dat dat toch een zilverreiger geweest is.

Aan de dijk lag een restinn waarbij je in een soort gebouwde tent kon slapen als hotelkamer.

We hebben opgezocht hoeveel dat kostte, maar dat was toch wel erg duur hoor.

Dus het idee om daar een keer gebruik van te maken werd van tafel geveegd.

En zo liepen we lekker in de zon met onze sjaaltjes om en rugzak op de rug naar Oosterleek. Bij de kerk hoorden we veel vogels kwetteren. Jammer dat we niet wisten wat voor vogels het waren. Bij de auto aangekomen kreeg ik het even benauwd omdat ik mijn sleutels niet kon vinden. Maar nadat ik alles uit de rugzak gehaald had vond ik ze gelukkig onderin. Met de auto gingen we weer naar Enkhuizen waar wij op de parkeerplaats een folklore dansgroep tegen kwamen.

Rozig reden we samen ieder apart naar huis en aten lekker Pejo saté.

De volgende wandeltocht begint in Oosterleek en waar we stoppen hangt af van hoeveel tijd we hebben.

De kop is eraf, nog 390 km te gaan.