vrijdag 25 oktober 2013

zoon




Ik heb wel even zin om te fietsen. Het waait behoorlijk buiten, maar ik zit de hele dag al te leren. Ik wil er wel even uit.
Ik ga de fiets van Rick pakken en ga een rondje trappen.  Marc kleedt zich om en tilt de fiets naar beneden.
Zal ik met je meegaan? Ik moet er ook even uit. Even weer de wind door de haren na een dagje met familieperikelen.
Prima, dan til ik die fiets ook naar beneden.
Oh jee, de laatste keer dat ik fietste was ik gevallen en het stuur stond nog scheef.
Maar goed, toch maar even op de fiets.
De wind was enorm. wat een woei!!
Op de Bobeldijk hadden we de wind schuin tegen ons aan.
We moesten hangen in de wind. Marc reed voor en minderde snelheid en  reed ik weer voor. Hij bleef een tijdje achter mij hangen en gierde het uit toen hij mij in de wind zag hangen. Scheef op de scheve fiets. Hij haalde me in en riep dat hij niet wilde schuilen, maar rennen!
Op het eind naar links en toen hadden we echt tegenwind.  Dat ging tot onze verbazing veel gemakkelijker.
Ik had er wel een keg aan om dat zoontje van me bij te houden. Tjee wat een kracht zit er in die benen.
In de Goorn richting Avenhorn en dan richting Schardam. Daar kwamen we op de dijk en kregen we de wind mee.
Ik liet hem los gaan en al gauw zag ik hem van me af rijden. ik deed nog wel mijn best om hem bij te houden, maar het had geen zin.
Ach ja, het is een onbegonnen strijd tegen een jonge vent die al een aantal fietsen totaal naar zijn malle moer heeft getrapt. Dat lijf is zo sterk dat hij al menig trappers as kapot heeft gereden.  We waren het een keer zat om weer een nieuwe fiets te kopen en kochten een tweede hands fiets. Dat was ook geen succes, want die reed hij door midden. Het frame was gewoon door midden gebroken. De tijd dat ik hem moest duwen op de fiets met zijn broertje bij mij achterop ligt al ver achter ons.
En daar zag ik dus een stipje steeds verder van me af rijden op de dijk naar Hoorn. Het was lekker om er te fietsen. Mooi weer en windje mee. Lekker doorstampen en de gedachten laten gaan.  Het stipje stond bij het theater op me te wachten. Was een lekker tochie moeders! Ging ik 60 km/uur?
Ja hoor, vast wel.
gefeliciteerd met je 21ste verjaardag 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten