Een maand vrij!!! De hele maand maart had ik vrij gevraagd.
wat een luxe, zeeën van tijd waarin je zo veel kan doen.
De to do lijst zat in mijn agenda met ruimte erachter om af
te vinken.
Ik had er zin in om eens goed het huis door te werken,
zolder opruimen, eindelijk eens de bovenverdieping aanpakken met latexverf en
afwerklatjes, de keukenkastjes onder handen nemen, de tuin renoveren, de ramen
lappen etc. en natuurlijk ook nog leuke dingen doen, sociale contacten aanhalen
en de training voor de triatlon vorm geven.
En oh ja de laatste dag mijn verjaardag vieren en dus zeker
wel zelf taarten bakken.
De eerste dag liep ik een dag mee met een verpleegkundige op
de oncologie afdeling. dat was heel mooi om mee te maken. De dagen erna was ik
bezig met het verslag en ook nog met een interview voor het clubblad van de
atletiekvereniging. De vrijdagavond ging ik met Connie naar het theater, de
marathon mochten wij natuurlijk niet overslaan, want wij waren volop in
training voor de triatlon.
Het eerste weekend ging ik met vrienden naar Rotterdam, een
arrangement via de NS. Erg gezellig, mooi door de stad gewandeld en veel
gezien. De markthal vond ik geweldig leuk. Wat was er veel te zien aan
etenswaren die voor mij geheel onbekend waren. En sommige dingen kon je bijna
proeven als je erlangs liep. Ik had helaas afgesproken dat ik zou vasten met
Ellie en Lia, dus voor mij geen kokosmakronen en andere lekkernijen. Maar het
was ook nog een lust voor het oog.
de week erop maakte ik mijn verslag af, regelde een
stukadoor voor herstelwerkzaamheden, vergaderde ik met de
zonnebloemvrijwilligers van de Risdam en startte met rommelen in huis. Maar
Marc was er ook nog, die moest studeren en thuis aan de keukentafel zat hij te
werken aan een scriptie.
Dus geen keukenkastjes schoonmaken, geen muren schilderen,
maar wel koffie drinken en lekker onder de middag samen eten.
Wel nam ik de tijd om te zwemmen, want ik had zowaar een
beetje de slag te pakken.
Als een slak ging ik door het water, maar wonderwel kon ik
zomaar 20 baantjes achter elkaar zwemmen. Ik was trots.
Sytse Adema , de coach van Rick, kwam langs en ik kon er nu
even bij gaan zitten. Heerlijk om te zien hoe hij Rick motiveert om na te
denken over zijn leven en deel te nemen aan het gesprek. Op een avond ging ik
met Gerda Ed en Hanneke naar Wende.
Ik had een totaal andere voorstelling van deze voorstelling
en dus wist ik niet wat ik meemaakte toen ik werd overladen met geluids- en
lichteffecten. Ik dacht dat ik lieve Franse chansons zou horen. Dat was dus
niet zo en ik denk dat mijn rechterbuurvrouw hetzelfde had verwacht. Ik heb
haar de helft van de tijd met haar handen op haar oren en en haar ogen dicht
zien zitten. Gerda kreeg de slappe lach aan mijn linkerkant en toen had ik het
ook niet meer natuurlijk. Wat een klucht!!
De vrijdag was het mooi weer. Ik had met Hanneke afgesproken
om te zwemmen. Het ging nog beter! Moedig van trots stapte ik daarna op de
fiets en reed door de Wieringermeer op mijn trekje. Stampen tegen de wind in,
heerlijk dat polderlandschap. Daar kan ik echt van genieten.
En zo werd het zaterdag. Wim wilde auto’s kijken bij
verschillende garages en dus trokken we een zaterdag erop uit. Mooi hoor die
technische snufjes in de auto.
Ik wil een auto met zo’n Ipad voorin het dashboard. Dat
lijkt me erg handig om mij door het verkeer te leiden naar bestemmingen. We
kwamen erachter dat de auto’s toch wel duur zijn, even doorsparen dan maar en
de Volvo aaien, zodat hij ons nog niet in de steek laat.
Zondag had ik afgesproken met Petra om een stuk van ons
Zuidezeeroute te lopen. Na wat stress in de ochtend met brengen naar de
bestemming liepen we over dijkjes en paadjes door de allemachtig mooie natuur
tussen Volendam en Uitdam. Zo konden we weer even praten over belangrijke zaken
in het leven. Filosoferend en relativerend kwamen we in Uitdam aan waar je met een paar passen zo
weer uitstapt. Het is eigenlijk een straat in het water. We vonden het wel heel
apart om dit te zien.
Een volgende week begon en dus had ik het plan om het bakje
“betaalde rekeningen” op te ruimen in de ordners. Een mooi karweitje voor de
maandagmorgen. Dat bakje bezat wel heel veel papieren, lang niet meer gedaan
dus.
Dinsdag kwam Willemijn uit Limburg en gingen we wandelen in Schoorl. Ook met haar
raak ik niet uitgepraat en hebben we elkaar altijd veel te vertellen.
De woensdag begon ik toch maar eens echt met opruimen en
liet ik de trap naar beneden klappen van de vliering.
Daar begon ik in de hoek van het speelgoed. Ik pakte een
blok van laden op en deze viel tegelijkertijd uit elkaar waardoor al het lego
en laden over de vloer verspreid lag. Ik denk dat er ook nog een laatje vol
zand zat, dit lag in ieder geval door de lego heen. Nou, dat begon al goed!
gatverjakkis! Dan heb je meteen al geen zin meer om verder te gaan. Ik pakte
alle moed bijeen en begon de ravage op te ruimen. Tja, weggooien is best
moeilijk. Ik heb toch wat dingen naar Noppes gebracht, maar ik had verwacht dat
ik een ruimere zolder over zou houden. Tussen de bedrijven door ging ik samen
met Marc en Rick stemmen. We reden met zijn drieën naar de school met onze
stembiljetten en Idpas. Ik was trots op mijn zonen die gingen stemmen. Marc had
allemaal groene kleren aan en zelfs de glazen van de zonnebril waren groen, dus
je kon zo zien waar hij op ging stemmen.
Donderdag waste ik alle wassen, streek alle strijkgoed en
pakte ik de spullen voor een weekje weg met Gerda.
Zoals ieder jaar gingen we een weekje fietsen. Helaas was
het huis in Frankrijk verkocht en dus moesten we een nieuw verblijf zoeken.
We boekten een huisje in Cochem in Duitsland.
Met de Volvo en onze “TomTom” reden we een enorm eind om in
Duitsland. Dat ding weet gewoon de weg niet. Uiteindelijk hebben we een kaart
gekocht om te zien waar we reden en kwamen we op de bestemming aan. Het was een speciaal huisje in jaren 20 stijl
ingericht. Een rondbol plafond gaf leuke geluidseffecten.
Het was helaas nog een beetje koud en regenachtig, dus van
het fietsen kwam niet echt veel terecht. Toch hebben we iedere dag gesport. Ik
heb zelfs een koppeltraining gedaan.
Eerst 35 kilometer gefietst en daarna 12 kilometer
hardgelopen. In Cochem hebben ze een mooi zwembad en we hebben twee keer
gezwommen.
Daar zwom ik zo 70 baantjes (25 meter) achter elkaar!!
Volgens Gerda maakte ik mijn armslag niet af waardoor ik
minder vaart maakte.
Weer een leerpuntje ontdekt. Ik had daar tijd om een boek te lezen.
Het parfum van Patrick Suskind. Poeh, wat een heftig, maar
prachtig geschreven boek.
Ik kon hem bijna niet wegleggen. Niet zo gezellig voor
Gerda.
We hebben veel winkels gezien en wat dingen gekocht. We zijn
erg blij met onze cadeautjes die we voor elkaars verjaardag hebben gekocht.
De week was ook zo weer om en daar gingen we weer met de
Volvo naar huis. Dat ging veeeel sneller dan de heen weg dankzij onze kaart.
In het weekend waste de wasmachine steeds maar door en had
ik tijd om te lopen op de baan en op zondag te fietsen met de Rondtollertjes.
Ik moest op tijd thuis zijn, want ik zou met Mevrouw Weber naar een
muziekmiddag in de Huesmolen.
Maar thuisgekomen zag ik op mijn telefoon dat ze afgezegd
had vanwege een zere knie en voet. Jammer, ik had haar graag mee willen nemen
naar de muziek. Ze had er zo zin in. De middag even rustig met Wim in de tuin
gezeten en zo had ik evengoed energie voor de avondtraining van zwemmen.
Maandag deed ik wat huishoudelijke taakjes en de avond liep ik weer
met een gezellig groepje op de baan. Ik had zo toch
wel erg veel gesport de laatste dagen en dinsdag was ik moe. Had dus nergens
zin in en dus deed ik niet veel. Even met een boek op de bank dan maar he.
Tijdens het plasma geven rustte ik ook even uit, maar het
fietsen ernaar toe en weer terug vond ik al veel. Woensdag was ik weer energiek, deed boodschappen en ging taarten bakken en lasagne maken.
Whaaaaah 30 maart en ik heb geen kwast aangeraakt, geen
latje vast gezet, geen keukenkastje schoongepoetst en de ramen glimmen ook nog
steeds niet.
Ach, wat maakt het uit. Ik had twee weken terug ook in mijn hoofd om
de auto te poetsen. Gelukkig had ik dat niet gedaan want de volgende dag zag de
auto er zo uit !! En op het raam achter het huis en de garagedeur zaten ook hele grote vogelpoepen.
Poetsen is zoooo zinloos.!!
Morgen ben ik jarig en vier ik ook het einde van deze vrije
maand. Maandag gewoon weer te werk en wie weet maak ik dan wel een keer
iets schoon. En de stukadoor gaat de plafonds spuiten. Scheelt mij weer werk. Sommige dingen moet je door een expert laten doen.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten