De loten van de zonnebloem heb ik in mei al opgehaald bij
Helen, maar ze liggen nog steeds klaar om te verkopen. Ergens knaagt er een
geweten dat ik dit al lang had moeten doen.
Maar ik moet altijd zoveel andere dingen doen en vooral in de tijd dat
het gunstig is om te lopen langs de deuren. Eten koken, opruimen, afwas, even
rust na een dag werken of sporten en dus blijven de loten liggen op hun plekje.
Maar gister werd ik overtuigd van de prioriteit van deze
activiteit.
Woensdag 28 juni verzamelden 25 mensen zich voor de ingang
van het Avondlicht.
Het weer was niet geweldig, maar we gingen toch allemaal in
de auto’s die voorstonden en de rolstoelen werden in de Boedelbak geladen.
Na de oproep van Helen vorige week om nog 4 rolstoelduwers
te vinden had ik een oproepje geplaatst aan mijn fietsvriend(inn)en en daar
kwamen zo waar twee spontane reacties op.
Connie en Monique hadden er wel zin in en namen een vrije
dag om mee te gaan.
Mevrouw Weber zat naast mij in de auto en van de autorit
genoot ze al. We reden door de Beemster en zagen de koeien, paarden en schapen
op de eindeloze weilanden. We reden langs de mooie boerderijen die er volgens
mevrouw Baas die achterin zat altijd zo goed verzorgd uitzien in deze
polder. Mevrouw Weber werd
enthousiast toen ze het Alkmaardermeer
zag. We kletsen wat af in de auto en voor we er erg in hadden kwamen we op de
plaats van bestemming aan, het restaurant
Johanna’s hof. Er was een ruime
parkeerplaats en daar mocht je beslissen of je naar het strand
wilde lopen of naar de vogelspotplaats in de duinen.
Omdat mevrouw Weber veel naar de wc moet kozen wij voor de
duinen. We wandelden over een goed begaanbare weg voor de rolstoelen. Langs het
pad stonden veel bloemen zoals de Teunisbloem en Slangenkruid. Sommige waren
met de bloemen bezig, anderen kletsen gewoon lekker met elkaar over van alles
en nog wat. De vogelspotplek was een
hutje aan een meer waarin je even kon zitten. Helen had drinken mee en we
genoten daar van een glaasje fris en keken ondertussen of we al vogels konden
spotten. Het bleef bij eenden, meeuwen
en meerkoeten.
Mevrouw Hartsuiker, een tengere doch zeer kordate dame hield het goed vol met haar rollator.
Weer terug bij het restaurant kon Mevrouw Weber naar de ruime
invalidentoilet.
Eef en Gre kwamen vanaf het strand lopen met zweet op het
voorhoofd. Het was dus een aardig tochtje geweest.
Aan een aantal tafels konden we aanschuiven en kregen we
koffie of thee en een pannenkoek. De bediening was gezellig en we zaten er
mooi.
Er werd lekker gepraat en heerlijk gegeten. Het ijsje toe zag er ook erg leuk uit.
We hebben er best een tijd gezeten terwijl het buiten
miezerde.
Aan de overkant van het Johanna’s hof was het
bezoekerscentrum De Hoep.
Daar hebben we gekeken naar de dieren die in deze omgeving
leven en kon je zien hoe het water gezuiverd werd. De dieren waren opgezet en
er werden filmpjes getoond.
Buiten werd het weer lekker weer en dus bleven we nog even
lekker buiten zitten om even weer samen te praten. Het was een gezellige groep
en iedereen had wel wat te vertellen.
Maar ook aan deze dag kwam een eind en dus reden we weer
naar Hoorn. Maar deze keer reden we door Limmen en Heiloo naar Alkmaar en over
de Noordervaart. Rondje Noord Holland.
Het was een mooie rit met regen op de ruiten.
Moe maar voldaan kwamen we bij Avondlicht en hoopten dat de
rolstoelen er ook aan zouden komen.
Wat waren we blij dat we die gele bak aan zagen komen.
Rolstoelen uit de wagen en weer uit elkaar klappen. Dat is
ook nog weer een kunstje die niet voor iedereen weggelegd is. Maar we kwamen
eruit hoor.
Alle stoelen, kussens en rollators kwamen weer bij de juiste
eigenaren terecht.
Ik bracht mevrouw Weber naar haar kamer en reed daarna naar
huis met het voornemen om de loten zo snel mogelijk te verkopen zodat de
Zonnebloemvrijwilligers snel weer zo een dagje kunnen organiseren en ik ga weer
mee!
Wie wil er een lootje
van me kopen?
2 euro per stuk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten