De ochtend na de triatlon kom ik beneden en lees dit bericht op het bord in de keuken. Zoonlief is er al vroeg uit en was al naar zijn werk. Hij is altijd degene die de melk opmaakt en schrijft dat altijd keurig op het bord. Maar de onderste tekst schepte bij mij grote verbazing. Hij is niet zo meelevend wat mijn sport betreft en dus was ik verbaasd met deze opmerking. Ik haalde me van alles in mijn hoofd en Gerda bekeek het van een andere kant. Misschien moest ik ten strijde tegen de mieren en dus was ik een heldin die als Kenau Simonsdochter Haselaar ten strijde zou gaan tegen de mieren.
Tja die kant had ik nog niet bekeken. Maar ik ging de hele dag er van uit dat hij toch wel trots is over mijn sportprestatie. Rond vier uur kwam hij thuis en ik wees naar het bord.
Ja, mam, nog bedankt dat je gister die grote pan vol met macaroni had gemaakt. Ik was al even bang dat ik zelf zou moeten koken. Het viel me dus enorm mee dat ik zo kon eten. Je was mijn heldin, de redder in de nood, want ik had heeeel veeeel honger.
One liners, je ziet erin wat je wilt zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten