De winterdip blues
Degene die mij langer kennen weten het al. Ik heb moeite met
de maanden december en januari. Het zijn de maanden van geborgenheid en
gezellig thuis en lekker warm bij de kachel en kaarsjes aan. Ik weet het, mijn
verstand zegt dat het leuk zou moeten zijn. En ik vind het leuk hoor, maar in
december komt er ook altijd van alles los. Ik schiet in mijn ogen altijd
tekort. Om het als hardloper te verwoorden, het is een zeven heuvelen loop.
In december wordt de
balans opgemaakt over hoe het gaat op school bij de kinderen. En natuurlijk
komen we er dan achter dat er toch nog heel hard gewerkt moet worden om de
cijfers van zoonlief weer in het gareel te krijgen. Dan moet er weer gepraat
worden met leraren, begeleiders en met elkaar. Plan van aanpak waar je weer
enorm tegenop kan zien. Dat is de eerste heuvel.
De kerstdagen komen in zicht. Wat doen we met de kerst. En
natuurlijk heb ik net weer een dienst die niet goed uitkomt bij de planning van
de rest van de familie. Vooral in de
tijd dat mijn schoonmoeder nog goed was was het moeilijk te plannen. Maar ook
nu nog vind ik het moeilijk om een ideaal draaiboek voor de kerstdagen in
elkaar te zetten. Tweede heuvel.
Ik ben
geen kookster en dat is met de kerstdagen natuurlijk rampzalig. Ik nodig echt geen mensen uit hoor, want dat
kan ik hen niet aandoen. Het gezin moet nu zelf koken om lekker te eten en ik
ben het koksmaatje en inkoper. Derde heuvel.
In de familie zijn
ze bijna allemaal rond de kerst jarig en natuurlijk wil je daar bij stilstaan.
Maar het kost ook weer tijd en omdat die andere heuvels je parten spelen is dit
kleine heuveltje er toch weer eentje erbij. Heuvel(tje) vier.
De griep gaat deze
maanden nooit ons huis voorbij. Ik ben de enige die het altijd overslaat, maar
mannen met griep zijn niet gezellig hoor. Dus slaan we weer een grootverpakking
pijnstillers en drop in en zorgen dat het ze aan niets ontbreekt en ga ik maar
weer alleen naar de verjaardagen die heuveltje vier weer iets hoger maakt. Vijfde heuvel.
Op het werk is het
deze maanden altijd enorm druk. Zieke collega’s en veel vrije dagen die nog
opgenomen moeten worden zodat de bezetting gewoon minimaal is.
Dan ben je toch wel moe na een dag werken want het werk moet
toch weer af. Zesde heuvel.
De
zevende heuvel is dat ik door al die heuvels wakker ga liggen en daardoor
chronisch slaaptekort krijg, waardoor
die heuvels opeens veranderen in bergen en in januari doemt er een heel bergrug
voor mijn ogen op. Dan weet ik echt niet
meer hoe ik erover heen kan klimmen en val ik gewoon weer in de overbekende
kuil.
En dan moet je wel
klimmen om te overleven. Ik ben er
altijd wel weer uitgekomen en de bergen werden weer verzet zodat we weer door
konden gaan met leven. Mijn ervaring is dat ik in deze maanden ondanks de kou
naar buiten moet gaan. Lekker de wind door je haar en bewegen maar. Het
hardlopen is voor mij dan ook een overlevingsstrategie.
Ik hoor van velen
dat de zeven heuvelen loop een mooie loop is die je echt mee moet maken als
hardloper. Je snapt wel dat ik dat toch anders zie.
Maar ik wens jullie natuurlijk leuke kerstdagen een een mooi
2013 toe.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten