mijn moeder

Laatst ruimde ik mijn kasten op en ik vond de bonnen van DE. Ik had er echt veel. Ik spaarde ze al lang, want mijn moeder deed dat ook. Toen mijn moeder overleed kreeg ik haar punten. En de punten van mijn schoonmoeder belandde ook in mijn kast .

Een loopvriend vertelde dat zijn dochter iets wilde aanschaffen van DE. Ik bood meteen de bonnen aan, want dit was wat mijn moeder graag had gewild. Haar motto was: een jong stel dat net start met een huishouden moet je helpen, want het is allemaal duur genoeg.

Zo kwamen er weer herinneringen aan mijn moeder naar boven. Ze was altijd bezig voor anderen wat te regelen. In de schuur stond altijd opslag van iemand die spullen kwijt moest en er werden spullen weer weggegeven aan mensen die het nodig hadden. Ze was de voorloper van Noppes, maar dan echt voor nop.

Ik weet niet hoe ze het deed, maar als je wat nodig had wist zij wel wat te regelen. Ze deed ook veel werk voor mijn oom die spullen inzamelde voor Polen. Een paar keer per jaar gingen ze met een busje spullen naar vrienden in Polen. Zij hadden connecties met een kindertehuis en met een geestelijke die wist waar de nood het hoogst was. Er werden bergen kleren uitgezocht, genaaid en gewassen en mijn moeder  was daar samen met mijn vader vaak aanwezig. Ze is ook een paar keer met het busje mee geweest naar Polen. Dat vond ze geweldig. Ze was dan wel in Frankrijk geweest bij mijn zus, maar voor de rest kwam ze nooit in het buitenland. Ze vond het dus best spannend om mee te gaan. Ze heeft ervan genoten en zag dat de spullen goed terecht kwamen. Ik was in die tijd een starter en dan schoof ze weleens wat mijn kant op met de slogan: jij bent ook "een beetje Polen". Ik was toen blij met de 2^de  hands kleren die er best nog goed uitzagen. Natuurlijk kwamen ze uiteindelijk toch weer in Polen terecht. Met ons trouwen had de bruidegom een “Polen” jasje aan dat na de bruiloft weer de zak in ging. Niemand die dat zag, althans dat geloof ik. Ik had een bankstel van buren en een kast van oma en een tafel van vrienden. Allemaal geregeld door mijn moeder.

Mijn zus in Frankrijk heeft ook heel veel hulp gehad van haar. Ieder jaar gingen mijn vader en moeder ernaartoe met de auto volgeladen met schoonmaak spullen en met kleren voor het hele gezin. Als mijn zus een kast of wat anders nodig had, had mijn moeder wel weer wat geregeld. Daar maakte ze de keukenkastjes weer schoon, ging als een ragende bol door het huis heen en ving tientalle muizen in haar valletjes. Moe maar voldaan ging ze na twee weken weer naar huis om uit te rusten. Of ze ging weer behangen bij een dochter, zoon of ander familielid.

Ik ben toch best wel trots op haar. Ze was een goed mens met het hart op de juiste plek.

Als ze troontjes hebben in de hemel mag zij erop zitten, maar dat doet ze toch niet. 

Mam,

De bonnen zijn op een goede plek terecht gekomen, bij lieve mensen zoals u.

Ik wil nog even iets rechtzetten. Op uw crematie plechtigheid is namelijk per ongeluk de verkeerde muziek gedraaid, het was niet wat we bedoelden.(een of andere verschrikkelijke mars muziek)

We hebben nu youtube en ik heb deze voor u uitgezocht. Ik weet zeker dat u dit wel mooi vindt.

Geniet ervan!