vrijdag 4 januari 2013

mijn wereldverbeteraar








Mijn vriendje is een man die weet hoe de wereld in elkaar steekt. Hij heeft een hele goede kijk op de wereld, denkt verder dan zijn neus lang is en heeft geweldige ideeën om de wereld te verbeteren. Aan onze keukentafel is menig wereldprobleem uitgespit en tot in de details uitgelegd.
Ik weet dus ook alles van de banken, de voedsel- en de energiemarkt.
Soms struikelt hij over zijn woorden omdat zijn hoofd al verder is met denken dan zijn mond kan vertellen. Hij zit vol ideeën die er op een of andere manier uitmoeten.
Hij werkt veel thuis en dus heeft hij geen collega's waarmee hij af en toe eens zou kunnen bomen.
Dus ben ik vaak degene die het luisterende oor is.  Helaas kan ik niet zolang geconcentreerd blijven zoals hij eigenlijk zou willen. Ik vind het geweldig dat hij oplossingen heeft aangedragen en ik weet zeker dat het goede oplossingen zijn voor veel problemen in de wereld. Hij is minister-president hier in huis, maar hij zou in de wereldpolitiek veel beter tot zijn recht komen. Ik vind het wel erg jammer voor hem dat ik niet altijd vol overgave kan luisteren. Ik zit nog weleens tijdens zijn pleidooien met mijn gedachte bij de boodschappen, de keukenkastjes of mijn band die nog geplakt moet worden. Ik voel me dan soms wel tekortschieten, omdat ik niet goed luister en niet heb kunnen doen wat ik had moeten doen . Ik probeer goed te luisteren naar de ideeën die vervolgens weer niet verder komen dan onze keukentafel die dan ook weer smerig blijft omdat ik aan het luisteren ben. Nu blijft dus alles maar op die keukentafel liggen. Ik heb hem geadviseerd om de politiek in te gaan. Het is nu zoeken naar de plek waar zijn ideeën goed tot uiting kunnen komen.
Ik zou het geweldig vinden als het hem lukt om iets teweeg te brengen in deze maatschappij.
Ik ben nu al trots op hem, want zijn ideeën zijn sterk in eenvoud.
Ik zal er eentje verklappen die ik heel sterk vindt. Schaf de voordeurdelersregeling af en je zal zien dat de mensen weer met elkaar gaan wonen. De eenzaamheid wordt minder, dus minder psychische nood. De mensen kunnen elkaar weer verzorgen, samen een huis verwarmen, samen auto rijden en nog veel meer samen delen. Dat scheelt energie, lost de woningnood op, men kan samen de hypotheek wel betalen en de supermarkt kan weer grotere porties tegelijk verkopen.
He Wereld hou je vast, want mijn keukentafelpoliticus komt eraan!!!




Geen opmerkingen:

Een reactie posten