Ik heb een bankpasje en als ik een winkel in ga en ik wil
wat kopen komt hij tevoorschijn uit mijn portemonnee. Hij verdwijnt in een
gleufje dat in een apparaatje zit die zegt via een klein display dat ik welkom ben in de
winkel en dat ding geeft dan het bedrag aan wat het kost wat ik wil hebben. Ik
toets een code in die ik ten allen tijde goed moet onthouden en dan geeft dat
apparaatje aan dat ik geslaagd ben. Idioot natuurlijk, want ik heb geen examen
gedaan. Ik heb wel betaald en de winkelier kijkt tevreden en geeft me het
artikel mee. Tevreden loop ik ermee de winkel uit. Het begrip hand op de knip
of dat voel je in je portemonnee, geld over de balk gooien, een gat in de hand,
geld moet rollen en geld als water uitgeven gaan volledig langs je heen. De enige uitdrukking die ik van pasjes heb
gehoord is even met plastic betalen.
Betalen met geld uit een portemonnee is eigenlijk veel
mooier, want dan zie je wat er uit gaat en ben je bewuster van het begrip geld.
Een beetje bolling in de portemonnee door de muntjes voelt best wel lekker. En
als een collectant aan de deur komt is het toch wel prettig om wat in de
collectebus te laten kletteren. Ik collecteer voor de nierstichting en dan merk
je toch hoeveel mensen helemaal geen contanten meer in huis hebben. Het
collecteren duurt nu ook langer omdat al die zoektochten naar de muntjes veel
tijd kosten. Soms komen ze met een verhit hoofd en buiten adem weer aan de deur
met een trieste blik en een mededeling dat er niets in huis is aangetroffen wat
in die rammelbus gegooid kan worden. Heel sneu voor beide partijen en voor de
stichting. In de toekomst zal de bus ook wel vervangen worden door een
betaalapparaatje. Want een pas die daarin past heeft iedereen in huis.
De portemonnee zit al
vol met pasjes van allerlei winkels met hun bonussen en kortingen die ze geven
op vertoon van zo’n pasje. Dan heb je ook nog je zorgpas, ANWB, sport,
bibliotheek en de zwemlespas.
Alles gaat tegenwoordig met pasjes. Zelfs in het openbaar
vervoer deed het zijn intrede. Dat gaat nog niet helemaal soepel, maar volgend
jaar moeten we allemaal wel zo’n pasje in de knip hebben om met de trein te
kunnen reizen. Het gevaar is dat je met die pasjes niet het idee hebt dat je
geld uitgeeft. Veel mensen geven hierdoor meer geld uit dan er binnenkomt. Je
bent het overzicht kwijt waar het naartoe gaat.
Nou kwam ik in een oude broodtrommel van mijn schoonmoeder
dit huishoudartikel tegen. Dit is een teken., ik weet het zeker! Dit is
misschien wel de oplossing van alle problemen in de wereld. Dit doosje is sterk
in zijn eenvoud. En het mooiste is dat
de teksten van de uitgavenposten nog steeds actueel zijn!!.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten